Mutacja 20210 G-A genu protrombiny ( met. PCR)
- Czas oczekiwania na wynik7 ?Czas oczekiwania na wynik zależy od laboratorium.
- Materiał do badaniakrew
Mutacja 20210 G>A genu protrombiny (met. PCR) to badanie genetyczne z krwi, które sprawdza obecność wariantu G20210A w genie F2, kodującym protrombinę. Wynik pomaga ocenić wrodzoną skłonność do żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Badanie dotyczy jednego wariantu i nie obejmuje innych przyczyn trombofilii.
Mutacja 20210 G-A genu protrombiny (met. PCR) – więcej informacji
Jak wariant G20210A wpływa na krzepnięcie
Protrombina, czyli czynnik II, to białko, z którego podczas krzepnięcia powstaje trombina. Wariant G20210A leży w niekodującej części genu F2 i nie zmienia budowy białka, lecz zwiększa jego produkcję. U nosicieli stężenie protrombiny we krwi jest wyższe, przez co krew łatwiej tworzy zakrzepy. Wariant przekazywany jest w sposób autosomalny dominujący i po zmianie Leiden genu F5 należy do najczęstszych wrodzonych przyczyn nadkrzepliwości w Europie.
Kiedy lekarz zleca badanie genu protrombiny
Badanie rozważa się wybiórczo, gdy wynik może wpłynąć na postępowanie. Typowe sytuacje to:
- zakrzep w żyłach głębokich albo zator płucny u młodej osoby, szczególnie bez wyraźnego czynnika wywołującego,
- zakrzepica w nietypowym miejscu, na przykład w żyłach mózgu lub jamy brzusznej,
- potwierdzony wariant G20210A u bliskiego krewnego,
- powikłania ciąży, w których lekarz podejrzewa udział zaburzeń krzepnięcia.
Badanie nie jest przesiewowe dla wszystkich i nie wykonuje się go rutynowo przed rozpoczęciem antykoncepcji hormonalnej.
Co oznacza heterozygota, a co homozygota
Wynik podaje jeden z trzech genotypów. Brak wariantu oznacza, że badana zmiana nie występuje. Heterozygota, czyli nosiciel jednej kopii, ma kilkukrotnie większe ryzyko zakrzepicy żylnej niż osoba bez wariantu, ale u większości nosicieli zakrzepica nie pojawia się przez całe życie. Homozygota, z wariantem w obu kopiach genu, oraz osoba z jednoczesnym wariantem Leiden mają ryzyko wyraźnie wyższe.
Do zakrzepu dochodzi zwykle przy nałożeniu się innych czynników, takich jak ciąża i połóg, estrogeny, operacja, unieruchomienie czy otyłość. Wynik dodatni nie świadczy o obecności skrzepliny, a o ewentualnym leczeniu przeciwkrzepliwym lekarz decyduje na podstawie przebiegu choroby. Wynik ujemny nie dotyczy innych trombofilii ani nabytych przyczyn zakrzepicy.
Czym badanie genetyczne różni się od testów krzepnięcia
Analiza PCR ocenia zapis w DNA, który przez całe życie pozostaje taki sam, dlatego wykonuje się ją jednorazowo. Posiłki, leki przeciwkrzepliwe, hormony i infekcje nie zmieniają genotypu. Czasu protrombinowego, INR ani APTT nie należy mylić z tym badaniem, ponieważ żaden z nich nie pokazuje, czy wariant G20210A występuje.
Jak przygotować się do badania genetycznego
Badanie genetyczne wymaga pisemnej zgody pacjenta. Formularz zgody można podpisać w punkcie pobrań tuż przed pobraniem krwi.
Polecane badania
- Czynnik V Leiden – wariant genu F5, częsta przyczyna wrodzonej nadkrzepliwości,
- Nadkrzepliwość – panel podstawowy – zestaw badań w kierunku trombofilii,
- Antytrombina III, aktywność – naturalny inhibitor trombiny,
- Białko C, aktywność – ocena drogi białka C,
- D-dimer – badanie pomocnicze przy podejrzeniu świeżej zakrzepicy.