P/c. p. gliadynie (AGA) w kl. IgG met. IIF

Przeciwciała AGA IgG należą do najliczniejszej klasy immunoglobulin krwi, związanej z długotrwałą pamięcią odpornościową. Ponieważ gluten jest dla organizmu białkiem obcym, IgG przeciw gliadynie powstają także u części osób bez żadnej choroby jelit. Dlatego dodatni wynik w tej klasie zdarza się częściej niż w klasie IgA, a jego związek z celiakią jest słabszy.

AGA IgG nie pełni funkcji badania przesiewowego. Lekarz może je zlecić w szczególnych sytuacjach, na przykład przy udokumentowanym niedoborze IgA obok pozostałych oznaczeń IgG albo w celu zestawienia rezultatu z dawnymi pomiarami tego rodzaju. Samo podejrzenie celiakii pojawia się zwykle przy przewlekłej biegunce, wzdęciach, niedoborze żelaza, chudnięciu bez wyraźnej przyczyny lub wolniejszym wzrastaniu dziecka.

Dodatnie AGA IgG świadczy jedynie o tym, że układ odpornościowy zareagował na gliadynę obecną w pożywieniu. Taki rezultat nie przesądza o celiakii, alergii na pszenicę ani nieceliakalnej nadwrażliwości na gluten. Z kolei wynik ujemny nie zamyka diagnostyki przy utrzymujących się objawach. Wyniki uzyskane w różnych pracowniach bywają trudne do porównania, bo metody nie są ujednolicone.

• Dieta bezglutenowa rozpoczęta przed pobraniem może obniżyć poziom przeciwciał.
• Leczenie immunosupresyjne i glikokortykosteroidy mogą osłabić odpowiedź immunologiczną.
• Odczyt preparatu pod mikroskopem fluorescencyjnym zależy od doświadczenia diagnosty.

Informacje dotyczące samego pobrania podaje punkt pobrań; przyjmowane leki należy zgłosić przed badaniem.

• Immunoglobulina A (IgA) – pozwala stwierdzić, czy występuje niedobór IgA,
• Anty-tTG w klasie IgG – test stosowany przy niedoborze IgA,
• DGP IgG – reakcja z gliadyną przekształconą przez enzym jelitowy,
• EmA IgG – marker endomysialny używany przy braku IgA.