Fibrynogen jest białkiem produkowanym w wątrobie, odgrywającym kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi, gdzie przekształca się w fibrynę tworzącą skrzepy. Badanie jego poziomu służy do oceny funkcji układu krzepnięcia oraz diagnostyki stanów zapalnych, chorób nowotworowych i wątroby. Zwiększone stężenie fibrynogenu występuje w reakcji ostrej fazy podczas infekcji, nowotworów, choroby wieńcowej i w przewlekłych stanach zapalnych.
Obniżony poziom fibrynogenu może być związany z jego nadmiernym zużyciem w zespołach wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), wrodzonymi niedoborami lub z chorobami przebiegającymi z hiperfibrynolizą. Patologie fibrynogenu mogą obejmować jego ilość (afibrynogenemia, hipofibrynogenemia) oraz jakość (dysfibrynogenemia). Niski poziom lub nieprawidłowe działanie fibrynogenu może prowadzić do skłonności do krwawień lub zakrzepicy.