P/c. odpornościowe

Przeciwciała odpornościowe powstają po zetknięciu z krwinkami czerwonymi o innym antygenie, na przykład w poprzedniej ciąży lub przy przetoczeniu krwi. W badaniu mogą zostać stwierdzone także autoprzeciwciała oraz przeciwciała anty-D pochodzące z podanej immunoglobuliny anty-D.

Przeciwciała odpornościowe bada się w ciąży, ponieważ przeciwciała matki skierowane przeciw krwinkom dziecka są w stanie przejść przez łożysko i doprowadzić u dziecka do niedokrwistości hemolitycznej. Z tego względu w opiece nad ciężarną test zleca się zwykle w tym samym czasie co ustalenie grupy krwi i RhD. Terminy badań określają zalecenia dotyczące opieki okołoporodowej.

Przed transfuzją bada się przeciwciała odpornościowe, żeby sprawdzić, czy w krwi biorcy nie ma przeciwciał, które mogłyby niszczyć przetaczane krwinki.

Ujemny wynik znaczy, że użyta metoda nie znalazła przeciwciał odpornościowych w dostarczonej próbce krwi. Nie wyklucza to powstania przeciwciał w przyszłości, ponieważ mogą się one wytworzyć po kolejnym kontakcie z obcymi krwinkami. Gdy wynik jest dodatni, trzeba określić, przeciw któremu antygenowi skierowane jest przeciwciało. Interpretacja należy do lekarza, który ustala kolejne kroki, na przykład oznaczenie miana.

Zasady przygotowania podaje punkt pobrań. Przed badaniem poinformuj o przyjmowanych lekach.

• Grupa krwi – układ ABO i czynnik Rh,
• Grupa krwi potwierdzona – oznaczenie z potwierdzeniem w drugiej próbce,
• Morfologia krwi pełna – badanie krwinek, przydatne między innymi przy podejrzeniu rozpadu erytrocytów.