Candida albicans IgG

Obecność IgG skierowanych przeciw Candida albicans oznacza, że organizm zetknął się wcześniej z antygenami tego grzyba i odpowiedział na nie. Klasa IgG narasta później niż IgM i utrzymuje się dłużej, dlatego sama jej obecność nie wskazuje, kiedy doszło do kontaktu. Ten drożdżak bytuje u wielu zdrowych ludzi w jamie ustnej, jelitach i na skórze, więc pewne stężenie przeciwciał może wynikać z samej kolonizacji. W świeżej kandydozie ogólnoustrojowej rośnie zwykle miano przeciwciał wszystkich trzech klas: IgM, IgA i IgG.

Lekarz rozważa oznaczenie IgG u pacjentów, u których grzyb może przekroczyć barierę skóry lub śluzówek i rozprzestrzenić się z krwią. Ryzyko takiego zakażenia jest większe:

• po przeszczepieniu szpiku lub narządów oraz po rozległych zabiegach chirurgicznych,
• przy znacznym spadku liczby granulocytów, np. podczas chemioterapii,
• u osób zakażonych HIV, dializowanych i długotrwale przyjmujących kortykosteroidy,
• u chorych po oparzeniach, z cewnikami naczyniowymi lub oddychających za pomocą respiratora dłużej niż trzy doby.

Kandydoza rozsiana może objąć nerki, płuca, ośrodkowy układ nerwowy, kości, serce, otrzewną i naczynia krwionośne.

Jeden pomiar IgG niewiele mówi o tym, czy zakażenie trwa, dlatego u pacjentów szczególnie narażonych lekarz może zlecać oznaczenie kilkakrotnie i porównywać kolejne wyniki. Za zwiększoną ekspozycją na Candida albicans przemawia około czterokrotny wzrost miana między próbkami.

Interpretację utrudniają dwie sytuacje. Gdy odporność jest głęboko upośledzona, a szczególnie gdy organizm produkuje mało immunoglobulin, miano IgG może pozostać niskie mimo toczącej się infekcji. Z kolei u ludzi po 60. roku życia podwyższone IgG przeciw Candida bywa stwierdzane także bez żadnych objawów choroby. Diagnozę kandydozy stawia lekarz, łącząc serologię z obrazem klinicznym, posiewami krwi lub materiału z ogniska zakażenia i badaniami obrazowymi.

Nie, oznaczenie IgG przeciw Candida jest przeznaczone przede wszystkim do diagnostyki zakażeń układowych. Przy zmianach powierzchownych, na przykład w jamie ustnej, w pochwie lub na skórze, rozpoznanie opiera się zwykle na badaniu lekarskim i ocenie wymazu, a wynik serologiczny ma niewielkie znaczenie.

Badanie wymaga zwykłego pobrania krwi żylnej, a szczegóły przekazuje punkt pobrań. Przy rejestracji należy poinformować o przyjmowanych lekach.

• Candida albicans IgM – klasa przeciwciał narastająca jako pierwsza,
• Candida albicans IgA – przeciwciała związane z odpornością błon śluzowych,
• Candida – antygen krążący – oznaczenie we krwi samego antygenu grzyba,
• Aspergillus – antygen krążący – badanie w kierunku innej inwazyjnej grzybicy,
• Morfologia krwi pełna – liczba granulocytów i pozostałych krwinek.