EBV EA (Epstein-Barr virus) IgG, EA

Antygen wczesny (ang. early antigen, EA) to zespół białek produkowanych przez EBV na początku cyklu namnażania w zakażonej komórce, zanim powstaną nowe cząstki wirusa. Pojawia się więc wtedy, gdy wirus aktywnie się replikuje: w czasie zakażenia pierwotnego, a także podczas uaktywnienia wirusa utajonego w limfocytach B. Przeciwciała IgG przeciw EA występują u około czterech na pięciu chorych z ostrą mononukleozą, często jako jedne z pierwszych.

Lekarz sięga po to badanie najczęściej jako uzupełnienie podstawowego profilu przeciwciał EBV, czyli przeciwciał anty-VCA w klasach IgM i IgG oraz anty-EBNA. Przydaje się, gdy wyniki tych trzech oznaczeń nie układają się w jednoznaczny obraz, na przykład gdy jednocześnie dodatnie są IgM anty-VCA i przeciwciała anty-EBNA. Bywa też zlecane, kiedy trzeba odróżnić zakażenie pierwotne od reaktywacji, zwłaszcza przy upośledzeniu odporności.

Obecność przeciwciał EBV EA IgG pasuje do aktywnej fazy zakażenia, ale nie przesądza o niej. U większości osób przeciwciała anty-EA zanikają w ciągu trzech do sześciu miesięcy, lecz u części zdrowych ludzi utrzymują się latami po dawnym zakażeniu. Mogą też towarzyszyć bezobjawowej reaktywacji, która nie ma znaczenia klinicznego.

Ujemny wynik nie wyklucza świeżego zakażenia, ponieważ mniej więcej co piąty chory z mononukleozą nie wytwarza tych przeciwciał. Do oceny ostrej fazy większe znaczenie mają przeciwciała VCA IgM, które zanikają, gdy zakażenie przechodzi w późniejsze stadium.

Pojęcie reaktywacji EBV opisuje wzrost aktywności wirusa, który przez lata pozostawał utajony w limfocytach. Dodatnie EA IgG może się pojawić przy takiej reaktywacji, ale ten sam wynik spotyka się u osób bez żadnych dolegliwości. Z tego powodu wysokość ani utrzymywanie się przeciwciał anty-EA nie dowodzi, że wirus odpowiada za zmęczenie, gorączkę czy powiększone węzły chłonne.

U biorców przeszczepów oraz osób przyjmujących leki immunosupresyjne aktywność wirusa ocenia się zwykle ilościowym badaniem DNA EBV metodą PCR. O wyborze badań i ich powtarzaniu decyduje lekarz prowadzący.

Punkt pobrań udziela wskazówek dotyczących pobrania krwi na EBV EA IgG, a personelowi należy zgłosić przyjmowane leki.

• EBV EBNA IgG – przeciwciała typowe dla zakażenia przebytego,
• EBV IgM – główny wskaźnik świeżego zakażenia,
• EBV IgG – przeciwciała IgG przeciw wirusowi,
• EBV PCR, ilościowo – ocena ilości materiału genetycznego wirusa,
• Próby wątrobowe – kontrola wątroby, która w mononukleozie bywa zajęta.