IgE sp. E6 – naskórek świnki morskiej

Najwięcej alergenów świnki morskiej zawierają mocz, ślina, łupież i futro. Najsilniej uczulają drobiny materiału zrzucanego z sierści, czyli płatki naskórka zabrudzone moczem i śliną. Drobiny te długo krążą w powietrzu, a ich niewielki rozmiar pozwala im przenikać głęboko do oskrzeli. Główny alergen, oznaczany jako Cav p 1, należy do lipokalin, białek obecnych również u innych zwierząt futerkowych. Alergeny przenoszą się na odzież, tapicerkę i dywany, dlatego dolegliwości mogą wystąpić bez bezpośredniego dotykania zwierzęcia.

Uczulenie na świnkę morską może się objawiać przewlekłym katarem alergicznym, zapaleniem spojówek, astmą i nadreaktywnością oskrzeli, a także uogólnionymi zmianami skórnymi. Lekarz bierze pod uwagę oznaczenie E6, gdy kichanie, świąd oczu, kaszel, duszność lub pokrzywka nasilają się przy zabawie ze zwierzęciem, sprzątaniu klatki albo w pokoju, w którym ono mieszka. Z badania korzystają też pracownicy zwierzętarni i laboratoriów badawczych, ponieważ świnki morskie są tam powszechnie używane.

Podwyższone swoiste IgE świadczy o uczuleniu na alergeny ekstraktu E6. Czy to uczulenie tłumaczy objawy, lekarz ocenia na podstawie tego, kiedy i gdzie dolegliwości się pojawiają. Uczulenie na świnkę morską bywa związane z uczuleniem na inne gryzonie lub królika, co może wynikać z podobieństwa ich białek.

Ujemny wynik zmniejsza prawdopodobieństwo alergii IgE-zależnej na świnkę morską. Jeśli objawy wyraźnie łączą się z hodowlą, przyczyną mogą być inne składniki otoczenia zwierzęcia: siano zawierające pyłki traw, roztocza w ściółce albo środki używane do czyszczenia klatki. Lekarz może wtedy zlecić oznaczenia w kierunku tych alergenów lub test skórny.

Oznaczenie nie służy do badań przesiewowych u osób bez dolegliwości ani do przewidywania, czy alergia rozwinie się w przyszłości.

Leki przeciwhistaminowe tłumią odczyn w teście skórnym, natomiast na poziom swoistych IgE w surowicy praktycznie nie wpływają. Niższe stężenie przeciwciał może towarzyszyć przewlekłemu leczeniu kortykosteroidami lub lekami obniżającymi odporność. Po długiej przerwie w kontakcie ze zwierzęciem miano przeciwciał może się zmniejszać.

Materiał stanowi krew z żyły łokciowej. O sposobie pobrania informuje punkt pobrań, a przed badaniem należy wymienić wszystkie przyjmowane leki.

• IgE sp. E84 – naskórek chomika – inny często hodowany gryzoń,
• IgE sp. E82 – naskórek królika – zwierzę o pokrewnych alergenach,
• IgE sp. GP1 – mieszanka traw wczesnych – pyłki traw obecne także w sianie,
• Panel oddechowy – zwierzęta (10 alergenów) – zestaw alergenów zwierzęcych,
• IgE całkowite – łączne stężenie przeciwciał IgE.