C1 inhibitor, stężenie

  • Czas oczekiwania na wynik7 do 10 ?Czas oczekiwania na wynik zależy od laboratorium.
  • Materiał do badaniakrew

C1 inhibitor, stężenie (C1-INH, inhibitor esterazy C1) to badanie krwi, które mierzy ilość białka hamującego pierwszy składnik układu dopełniacza. Oznaczenie stężenia C1-INH stosuje się przy nawracających obrzękach skóry i błon śluzowych bez pokrzywki, gdy lekarz podejrzewa wrodzony lub nabyty niedobór tego białka.

Badanie C1 inhibitor, stężenie – więcej informacji

Jaką rolę pełni C1 inhibitor w organizmie

C1 inhibitor należy do serpin, czyli białek blokujących enzymy z grupy proteaz serynowych. Wytwarza go przede wszystkim wątroba, a w mniejszym stopniu fibroblasty i monocyty. Białko hamuje klasyczną drogę aktywacji dopełniacza, a ponadto część reakcji krzepnięcia, fibrynolizę z udziałem plazminy oraz powstawanie kinin. Po związaniu z enzymem C1-INH tworzy z nim trwały kompleks, który usuwa wątroba.

Przy niedoborze lub słabym działaniu C1-INH te układy aktywują się nadmiernie, a jednym z efektów jest zwiększona przepuszczalność drobnych naczyń. Prowadzi to do obrzęku naczynioruchowego, który obejmuje skórę, tkankę podskórną, błony śluzowe przewodu pokarmowego i górnych dróg oddechowych. Obrzęk w obrębie gardła lub krtani utrudnia oddychanie i jest stanem nagłym.

Kiedy lekarz zleca oznaczenie C1-INH

Najczęstsze sytuacje kliniczne to:

  • nawracające obrzęki twarzy, warg, kończyn lub narządów płciowych, które nie towarzyszą pokrzywce i słabo reagują na leki przeciwhistaminowe,
  • napady silnego bólu brzucha bez uchwytnej przyczyny, szczególnie u osób, które mają też obrzęki skóry,
  • dziedziczny obrzęk naczynioruchowy (HAE) w rodzinie, także u krewnych bez objawów,
  • obrzęki, które zaczęły się dopiero w wieku dorosłym, co nasuwa podejrzenie postaci nabytej.

Wrodzony i nabyty niedobór C1 inhibitora

Postać wrodzona jest dziedziczona autosomalnie dominująco i wynika z mutacji w genie SERPING1, który koduje C1-INH. W HAE typu I jeden allel genu nie działa, przez co białka powstaje mniej, a we krwi krąży go za mało. W HAE typu II białko krąży w zwykłej, a nawet zwiększonej ilości, lecz jest wadliwe i słabo hamuje enzymy.

Niedobór nabyty towarzyszy chorobom rozrostowym układu chłonnego, chorobom autoimmunologicznym i chorobom tkanki łącznej, a czasem występuje bez żadnej choroby współistniejącej. Odpowiadają za niego autoprzeciwciała IgG wiążące C1-INH albo przyspieszone zużywanie tego białka. W postaci nabytej często obniżona jest też składowa C1q dopełniacza, co pomaga odróżnić ją od wrodzonej.

Dlaczego samo stężenie nie wystarcza

Wynik stężenia C1-INH opisuje ilość białka, a nie jego aktywność. Obniżone stężenie przemawia za niedoborem ilościowym, natomiast wynik w granicach zakresu referencyjnego nie wyklucza HAE typu II, w którym zawodzi funkcja białka. Z tego powodu lekarz zleca zwykle trzy oznaczenia jednocześnie: stężenie C1-INH, jego aktywność oraz składową C4 dopełniacza, która przy niedoborze C1-INH bywa obniżona.

Co może zmienić wynik C1 inhibitora

C1-INH zachowuje się jak białko ostrej fazy. Cytokiny zapalne (między innymi interleukiny 1 i 6) oraz interferony pobudzają jego wytwarzanie, więc stan zapalny może podnieść stężenie i częściowo zamaskować niedobór. Na wynik wpływa również leczenie koncentratem C1-INH oraz danazolem lub innymi pochodnymi androgenów. Niemowlęta mają fizjologicznie niższe stężenie niż dorośli, dlatego ich wyniki odnosi się do zakresów dla wieku.

Jak się przygotować do badania C1 inhibitora

Pobranie krwi na stężenie C1-INH nie wymaga postu ani specjalnych przygotowań. Osoba badana przekazuje w punkcie pobrań informację o przyjmowanych lekach, zwłaszcza o koncentracie C1-INH i preparatach hormonalnych.

Polecane badania

Zaloguj się
Kontakt

kontakt@badaniasklep.pl

Kupuj bez rejestracji
Podaj swoje dane aby przejść do płatności
Zaloguj się
Mój koszyk
Twój koszyk jest pusty.

Wygląda na to, że nie dokonałeś jeszcze wyboru.