Wymaz z gardła Chlamydia pneumoniae met. IIF

W metodzie IIF przeciwciała znakowane barwnikiem fluorescencyjnym wiążą się z antygenem bakterii obecnym w pobranych komórkach, a preparat ocenia się pod mikroskopem fluorescencyjnym. Badanie wykazuje obecność samego patogenu, a nie odpowiedź organizmu na zakażenie. Materiał z gardła pobiera pielęgniarka lub diagnosta w punkcie pobrań.

Wymaz pokazuje, czy bakteria jest obecna w gardle w chwili pobrania, a przeciwciała z krwi informują głównie o kontakcie z nią. Obecność przeciwciał IgG i IgM oznacza, że układ odpornościowy miał kontakt z tą bakterią, ale nie wskazuje, czy zakażenie nadal trwa. Wymaz lepiej odpowiada więc na pytanie o aktualną infekcję.

Chlamydia pneumoniae to bakteria chorobotwórcza dla człowieka, która namnaża się wewnątrz komórek nabłonka dróg oddechowych i niektórych komórek odpornościowych. Przenosi się drogą kropelkową. Może wywoływać zapalenie gardła, zatok i oskrzeli albo nietypowe zapalenie płuc, a kaszel przy tych zakażeniach bywa uporczywy i trwa nawet kilka tygodni.

Lekarz zleca ten wymaz przy przedłużających się infekcjach dróg oddechowych o niejasnej przyczynie. Typowe wskazania to:

• uporczywy kaszel i długo trwające objawy infekcji dróg oddechowych,
• podejrzenie atypowego zapalenia płuc lub zapalenia oskrzeli,
• ustalenie czynnika wywołującego infekcję przed doborem leczenia,
• diagnostyka różnicowa z zakażeniem mykoplazmą i innymi bakteriami atypowymi,
• ocena epidemiologiczna w ogniskach zakażeń.

Wynik wymazu metodą IIF zależy przede wszystkim od jakości pobranego materiału i od wcześniejszego leczenia:

• do oceny potrzebne są komórki nabłonka z głębszych części nosogardła, a nie sama ślina,
• antybiotyki przyjęte przed badaniem zmniejszają liczbę bakterii i szansę ich stwierdzenia,
• brak antygenu w preparacie nie przesądza o braku zakażenia,
• niewielka ilość materiału może dać wynik niejednoznaczny,
• w niektórych sytuacjach lekarz wybiera badanie PCR, które ma wyższą czułość.

Wynik wymazu podaje, czy w preparacie stwierdzono antygen Chlamydia pneumoniae. Wynik dodatni razem z objawami przemawia za zakażeniem. Przy wyniku ujemnym i utrzymującym się podejrzeniu lekarz może zlecić inne badanie. Leczenie ustala lekarz.

Wymaz z gardła na Chlamydia pneumoniae nie wymaga szczególnego przygotowania. Przy pobraniu należy poinformować o przyjmowanych lekach, zwłaszcza o antybiotykach.

• Chlamydia pneumoniae IgG i IgM – przeciwciała oznaczane we krwi,
• Mycoplasma pneumoniae IgM – badanie w kierunku innej bakterii atypowej,
• Wymaz z gardła: badanie bakteriologiczne – posiew w kierunku bakterii typowych,
• CRP ilościowo – białko, którego stężenie rośnie w stanie zapalnym.