Miedź, ilościowo
- Czas oczekiwania na wynik4 do 6 ?Czas oczekiwania na wynik zależy od laboratorium.
- Materiał do badaniakrew
Miedź we krwi (miedź, ilościowo) to badanie, które mierzy całkowite stężenie miedzi w surowicy. Oznaczenie miedzi służy do diagnostyki i kontroli stanów związanych z niedoborem lub nadmiarem tego pierwiastka, a także do oceny, czy suplementacja miedzi jest uzasadniona.
Miedź, ilościowo – więcej informacji
Do czego organizm potrzebuje miedzi?
Miedź należy do pierwiastków śladowych. Organizm wykorzystuje ją przy tworzeniu hemoglobiny i kolagenu, w enzymach antyoksydacyjnych oraz w pracy układu nerwowego. Przeważająca część miedzi obecnej we krwi jest połączona z ceruloplazminą, białkiem produkowanym przez wątrobę.
Skąd się bierze niedobór miedzi?
Niedobór miedzi rzadko wynika z samej diety. Częstszymi przyczynami są zaburzenia wchłaniania w jelitach, przewlekłe stany zapalne przewodu pokarmowego, utrata białka w zespole nerczycowym, operacje przewodu pokarmowego, długotrwałe przyjmowanie dużych dawek cynku albo ciężkie niedożywienie. Niedobór może powodować niedokrwistość, spadek liczby granulocytów, zmiany w kościach i zaburzenia neurologiczne.
Kiedy lekarz zleca badanie miedzi?
Lekarz zleca badanie miedzi przy podejrzeniu zaburzeń gospodarki tym pierwiastkiem i w kontroli ich leczenia. Typowe wskazania to:
- podejrzenie choroby Wilsona lub innego zaburzenia gospodarki miedzią, w tym choroby Menkesa,
- kontrola leczenia lekami wiążącymi miedź,
- przewlekła choroba wątroby, w tym marskość,
- niedokrwistość lub spadek liczby białych krwinek bez jasnej przyczyny,
- ocena zasadności suplementacji miedzi, zwłaszcza przy długotrwałym przyjmowaniu cynku.
Dlaczego wynik miedzi w zakresie nie kończy diagnostyki?
Stężenie miedzi w surowicy odzwierciedla głównie ceruloplazminę, a nie zapasy miedzi w tkankach. Podnoszą je stan zapalny, cholestaza (zastój żółci), ciąża, estrogeny i antykoncepcja hormonalna, więc wysoki wynik nie musi oznaczać nadmiaru miedzi. W chorobie Wilsona całkowite stężenie miedzi w surowicy bywa niskie, mimo że w narządach gromadzi się jej za dużo. Z tych powodów wynik miedzi interpretuje się wraz z poziomem ceruloplazminy, a w razie potrzeby uzupełnia o pomiar miedzi w moczu zbieranym przez dobę i testy genetyczne.
Co może zmienić wynik?
Na wynik może wpłynąć zanieczyszczenie próbki metalem z materiałów używanych do pobrania. Zakres odniesienia zależy od metody, dlatego wynik porównuje się z zakresem podanym na wydruku.
Jak się przygotować do badania?
Szczegóły pobrania podaje punkt pobrań; przed badaniem poinformuj o przyjmowanych lekach.
Polecane badania
- Ceruloplazmina – białko, które przenosi miedź,
- Miedź w moczu – wydalanie miedzi z moczem,
- Cynk – pierwiastek konkurujący z miedzią we wchłanianiu,
- Żelazo – pierwiastek, którego metabolizm jest powiązany z metabolizmem miedzi.