P/c. p. aktynie met. IIF
- Czas oczekiwania na wynik10 ?Czas oczekiwania na wynik zależy od laboratorium.
- Materiał do badaniakrew
Anty-F-aktyna, czyli przeciwciała przeciw aktynie (AAA), to autoprzeciwciała oznaczane w surowicy krwi metodą immunofluorescencji pośredniej (IIF). Wynik pomaga ustalić, czy przyczyną uszkodzenia wątroby może być autoimmunologiczne zapalenie wątroby typu 1 (AIH-1), z którym anty-F-aktyna wiąże się ściślej niż szersze oznaczenie ASMA.
P/c. p. aktynie met. IIF – więcej informacji
Czym jest aktyna i skąd przeciwciała
Aktyna jest jednym z głównych białek cytoszkieletu, czyli wewnętrznego rusztowania komórki, a także składnikiem włókien kurczliwych mięśni. W formie włókienkowej, nazywanej F-aktyną, występuje w wielu tkankach, w tym w komórkach wątroby. Przy niektórych zaburzeniach odporności organizm zaczyna produkować przeciwciała reagujące z tym białkiem. Anty-F-aktyna odpowiada za większość reakcji ASMA, które w wyniku opisuje się jako świecenie naczyń, kłębuszków i kanalików nerkowych.
Kiedy lekarz zleca przeciwciała przeciw aktynie
Anty-F-aktynę zleca zwykle hepatolog lub gastroenterolog, gdy podejrzewa autoimmunologiczne tło choroby wątroby. Dzieje się tak najczęściej wtedy, gdy:
- aktywność ALT i AST pozostaje podwyższona, a zakażenie wirusami zapalenia wątroby, alkohol i leki zostały wykluczone jako przyczyna,
- stężenie immunoglobulin IgG jest zwiększone,
- wynik ASMA jest dodatni i lekarz chce ocenić, czy reakcja dotyczy aktyny,
- u osoby z inną chorobą autoimmunologiczną, na przykład tarczycy, pojawiają się odchylenia w próbach wątrobowych.
Co może oznaczać dodatni wynik
Dodatnia anty-F-aktyna przemawia za AIH-1, zwłaszcza gdy towarzyszą jej podwyższone IgG i przeciwciała przeciwjądrowe. Wyższe miano bywa obserwowane przy bardziej aktywnej chorobie. Przeciwciała te opisywano jednak także w wirusowym zapaleniu wątroby, w celiakii i przy innych chorobach z autoagresji, więc o rozpoznaniu decyduje całość badań, a nie jedno oznaczenie.
Ujemny wynik nie wyklucza autoimmunologicznego zapalenia wątroby, które może przebiegać z innymi przeciwciałami, na przykład anty-LKM-1 lub anty-SLA/LP. Ostateczną ocenę przeprowadza lekarz na podstawie badań krwi, obrazowania i często biopsji wątroby.
Przygotowanie do oznaczenia
Oznaczenie wykonuje się w surowicy uzyskanej z krwi żylnej. O szczegółach pobrania informuje punkt pobrań, a przed badaniem należy powiedzieć o lekach, które się przyjmuje.
Polecane badania
- Przeciwciała ASMA metodą IIF – szersze oznaczenie, w którym mieści się reakcja z aktyną,
- Panel wątrobowy pełny (ANA, AMA, ASMA, LKM) – zestaw autoprzeciwciał w chorobach wątroby,
- IgG – stężenie immunoglobulin, często zwiększone w autoimmunologicznym zapaleniu wątroby,
- Próby wątrobowe – podstawowa ocena uszkodzenia wątroby.