P/c. p. antygenowi cytoplazmatycznemu wątroby typu 1 (anty-LC-1) met. immunobloting

Czas oczekiwania na wynik7 ?Czas oczekiwania na wynik zależy od laboratorium.
Materiał do badaniakrew

Anty-LC-1 to przeciwciała przeciw antygenowi cytoplazmatycznemu wątroby typu 1 (ang. liver cytosol type 1), oznaczane w surowicy krwi metodą immunoblot. Badanie wspiera diagnostykę autoimmunologicznego zapalenia wątroby (AIH) typu 2, przede wszystkim u dzieci i nastolatków, rzadziej u dorosłych. Dodatni wynik nie jest samodzielną podstawą diagnozy.

P/c. p. antygenowi cytoplazmatycznemu wątroby typu 1 (anty-LC-1) met. immunobloting – więcej informacji

Co jest celem przeciwciał anty-LC-1

Antygenem dla anty-LC-1 jest enzym formiminotransferaza-cyklodeaminaza, obecny w cytozolu, czyli płynnym wnętrzu komórek wątroby. Ten enzym bierze udział w metabolizmie histydyny i związków folianowych. Przeciwciała skierowane przeciw niemu powstają w przebiegu procesu autoimmunologicznego toczącego się w wątrobie.

Dlaczego stosuje się immunoblot

W immunoblocie surowicę nanosi się na pasek z naniesionymi oczyszczonymi antygenami, a obecność przeciwciała widać jako zabarwiony prążek w określonym miejscu. Pozwala to wskazać konkretny antygen. Ma to znaczenie dla anty-LC-1, ponieważ w immunofluorescencji pośredniej ich świecenie bywa przesłonięte przez towarzyszące przeciwciała anty-LKM-1. Rezultat opisuje się słowami ujemny, graniczny albo dodatni, niekiedy z oceną intensywności prążka.

Z czym wiąże się obecność anty-LC-1

Anty-LC-1 są drugim, obok anty-LKM-1, markerem serologicznym AIH typu 2. U wielu chorych oba przeciwciała występują razem, ale u części osób anty-LC-1 są jedynym oznaczalnym autoprzeciwciałem, co nadaje temu badaniu znaczenie przy ujemnym anty-LKM-1. Według części badań poziom anty-LC-1 rośnie i spada równolegle z aktywnością zapalenia wątroby. Rzadziej opisywano je u chorych zakażonych HCV.

Kiedy lekarz rozważa to oznaczenie

Lekarz rozważa oznaczenie anty-LC-1, gdy u dziecka, nastolatka lub młodego dorosłego utrzymuje się podwyższona aktywność ALT i AST bez wyjaśnienia infekcyjnego, toksycznego ani metabolicznego. Bywa ono też częścią poszerzonej serologii, kiedy podstawowe przeciwciała wątrobowe wypadły ujemnie, choć inne dane, na przykład zwiększone stężenie IgG, nadal sugerują AIH.

Czego wynik nie wyjaśnia

Wynik anty-LC-1 nie informuje o stopniu uszkodzenia ani o wydolności wątroby. Ujemny rezultat nie wyklucza AIH, ponieważ choroba może przebiegać z innymi przeciwciałami albo bez nich. Rozpoznanie wymaga zestawienia serologii z próbami wątrobowymi, stężeniem IgG, wykluczeniem innych przyczyn i często z badaniem histopatologicznym.

Przygotowanie

Zalecenia dotyczące oddania krwi podaje punkt pobrań. Przyjmowane leki należy zgłosić przed pobraniem.

Polecane badania

Anty-LKM-1 metodą ELISA – główny marker typu 2 AIH,
Anty-LKM metodą IIF – przesiewowa ocena przeciwciał mikrosomalnych,
Panel wątrobowy pełny (ANA, AMA, ASMA, LKM) – podstawowy zestaw autoprzeciwciał wątrobowych,
IgG – stężenie immunoglobulin w surowicy.