P/c. przeciwko titinie
- Czas oczekiwania na wynik14 ?Czas oczekiwania na wynik zależy od laboratorium.
- Materiał do badaniakrew
Przeciwciała przeciwko titinie (anty-titin, anty-tytyna) to autoprzeciwciała oznaczane w surowicy krwi, skierowane przeciw titinie, czyli olbrzymiemu białku mięśni poprzecznie prążkowanych i mięśnia sercowego. Po oznaczenie anty-titin sięga się najczęściej u pacjentów, u których miastenię już stwierdzono albo jest ona bardzo prawdopodobna, aby lepiej określić postać choroby i ocenić jej możliwy związek z guzem grasicy.
P/c. przeciwko titinie – więcej informacji
Czym jest titina
Titina to jedno z największych białek organizmu człowieka. Znajduje się wewnątrz włókien mięśniowych, gdzie spaja sarkomer, czyli podstawową jednostkę kurczliwą mięśnia, i nadaje mu sprężystość. Przeciwciała przeciw titinie należą do tak zwanych przeciwciał prążkowiowych, reagujących ze strukturami mięśni szkieletowych. Ponieważ titina leży wewnątrz komórki, przeciwciała te traktuje się raczej jako marker procesu chorobowego niż jego bezpośrednią przyczynę.
U kogo stwierdza się anty-titin
Anty-titin spotyka się głównie w uogólnionej postaci miastenii, w której obecne są także przeciwciała anty-AChR. Szczególnie często występują w miastenii związanej z grasiczakiem, w której są obecne u znacznej większości pacjentów, oraz w miastenii o późnym początku, także bez guza grasicy. Rzadziej wynik dodatni pojawia się w miastenii seronegatywnej. W miastenii ograniczonej do mięśni oczu mają małe znaczenie.
Kiedy lekarz zleca to oznaczenie
Neurolog może zlecić anty-titin jako badanie uzupełniające, gdy miastenia została już rozpoznana lub jest silnie prawdopodobna. Oznaczenie bywa pomocne przy ocenie, czy choroba może mieć związek z grasicą, oraz przy charakterystyce cięższych postaci miastenii. Przy pierwszym podejrzeniu choroby, objawiającej się męczliwością mięśni, opadaniem powiek czy podwójnym widzeniem, podstawę stanowią przeciwciała anty-AChR, a w dalszej kolejności anty-MuSK.
Jak interpretować wynik
Obecność anty-titin czyni grasiczaka bardziej prawdopodobnym, szczególnie u młodszej osoby z miastenią, ale go nie dowodzi. U pacjentów z późnym początkiem choroby przeciwciała te występują często mimo braku guza. Obecność grasiczaka ocenia się przede wszystkim w badaniu obrazowym śródpiersia, czyli tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny, które wykonuje się u chorych na miastenię niezależnie od wyniku anty-titin.
Brak przeciwciał przeciwko titinie nie oznacza, że choroby lub zmian w grasicy nie ma. Na stężenie przeciwciał może wpływać leczenie immunosupresyjne, wlewy immunoglobulin oraz plazmafereza.
Przygotowanie do badania anty-titin
Badanie przeciwciał przeciwko titinie nie wymaga szczególnego przygotowania. Przy pobraniu należy podać nazwy przyjmowanych leków i informację o niedawnym leczeniu immunologicznym.
Polecane badania
- Przeciwciała przeciw receptorom acetylocholiny (anty-AChR) – test, od którego zaczyna się diagnostykę serologiczną miastenii,
- Przeciwciała anty-MuSK – kolejny krok w miastenii seronegatywnej,
- Przeciwciała prążkowiowe metodą IIF – szersze badanie przeciwciał mięśniowych,
- Panel przeciwciał onko- i antyneuronalnych – zestaw zawierający także anty-tytynę.