wymaz z ucha lewego (bad. bakter.)

Posiew z ucha lewego pomaga odpowiedzieć na dwa pytania: jaka bakteria mogła wywołać stan zapalny i które antybiotyki na nią działają. Ma to znaczenie w zapaleniu ucha zewnętrznego o ciężkim lub przewlekłym przebiegu, w ropnym wycieku z ucha oraz w powikłaniach długo trwającego zapalenia ucha środkowego. Przy krótkotrwałym, łagodnym zapaleniu przewodu słuchowego lekarz zwykle obywa się bez badania.

Ból i świąd ucha mają też przyczyny niebakteryjne: infekcje wirusowe, grzybicę przewodu słuchowego, wyprysk, alergię na krople, uraz albo ciało obce. W takich sytuacjach posiew bakteryjny niewiele wyjaśnia.

Skórę przewodu słuchowego zasiedla mieszana flora bakterii tlenowych i beztlenowych. Należą do niej gatunki stale obecne na skórze, takie jak gronkowiec naskórkowy (Staphylococcus epidermidis) i Cutibacterium acnes, a także drobnoustroje pojawiające się tylko okresowo. Ta naturalna flora chroni ucho przed kolonizacją przez groźniejsze bakterie i grzyby, a gatunki wchodzące w jej skład zmieniają się z wiekiem.

Z tego powodu sama obecność bakterii w wyniku nie przesądza o zakażeniu. Wyhodowany gatunek może należeć do stałej flory skóry, pochodzić z przejściowej kolonizacji albo być rzeczywistym sprawcą choroby, a o tym, który scenariusz jest najbardziej prawdopodobny, decyduje lekarz po obejrzeniu ucha.

Na wiarygodność posiewu wpływa przede wszystkim leczenie stosowane przed pobraniem. Krople zawierające antybiotyk albo substancję odkażającą, a także antybiotyk w tabletkach, mogą zahamować wzrost bakterii i dać wynik ujemny mimo trwającej infekcji. Samodzielne czyszczenie ucha przed wizytą zmniejsza ilość materiału, a dotknięcie wymazówką skóry małżowiny wprowadza do próbki bakterie spoza miejsca zmienionego chorobowo.

Gdy wyhodowana bakteria pasuje do obrazu klinicznego, antybiogram pozwala dobrać lek, na który jest wrażliwa, albo zmienić dotychczasowe leczenie. Lekarz bierze przy tym pod uwagę stan błony bębenkowej, ponieważ przy jej perforacji część kropli do uszu nie jest wskazana. Wynik dotyczy wyłącznie lewego ucha; przy objawach w obu uszach pobiera się osobny materiał z prawego.

Przygotowanie do pobrania omawia punkt pobrań, a przed wymazem trzeba powiedzieć o kroplach do uszu i lekach przyjmowanych w ostatnich dniach.

• Wymaz z ucha prawego, badanie bakteriologiczne – posiew z prawego ucha,
• Wymaz z ucha lewego, badanie mykologiczne – przy podejrzeniu grzybicy przewodu słuchowego,
• Wymaz z gardła, badanie bakteriologiczne – gdy zapaleniu ucha towarzyszy infekcja gardła,
• Morfologia krwi pełna – przy gorączce i złym samopoczuciu.