wymaz z ucha prawego (bad. bakter.)

Lekarz zleca posiew z ucha prawego przede wszystkim wtedy, gdy z przewodu słuchowego wycieka ropna lub surowicza wydzielina. Inne częste wskazania to:

• zapalenie ucha, które nie ustępuje po zastosowanym leczeniu,
• nawroty dolegliwości w tym samym uchu,
• przewlekły wyciek z ucha, także po przebytym, nieleczonym zapaleniu ucha środkowego,
• ciężki przebieg zakażenia u chorych na cukrzycę albo z osłabioną odpornością.

W typowym, niepowikłanym zapaleniu ucha zewnętrznego badanie najczęściej nie jest potrzebne, ponieważ lekarzowi wystarczają rozmowa z chorym i obejrzenie ucha w otoskopie.

Nie, część stanów zapalnych ucha, zwłaszcza ucha środkowego w przebiegu przeziębienia, ma tło wirusowe i ustępuje samoistnie. Mogą je wywoływać między innymi wirusy grypy, paragrypy, RSV oraz wirus wywołujący ospę wietrzną i półpasiec. Pozostała część to zakażenia bakteryjne lub grzybicze oraz dolegliwości o podłożu alergicznym. Ucho środkowe łączy się z gardłem przez trąbkę słuchową, dlatego jego zapalenie często pojawia się razem z infekcją nosa lub gardła.

Objawy zakażenia bakteryjnego nie są charakterystyczne dla konkretnego gatunku. Ustalenie, która bakteria odpowiada za stan zapalny i na jakie antybiotyki reaguje, wymaga więc identyfikacji w hodowli połączonej z antybiogramem.

Wynik podaje nazwy bakterii wyhodowanych z materiału, a gdy laboratorium uzna wzrost za istotny, także ich wrażliwość na wybrane antybiotyki. Najważniejszym zadaniem badania jest oddzielenie drobnoustrojów należących do naturalnej flory skóry przewodu słuchowego od bakterii chorobotwórczych, ponieważ leczenia wymagają zwykle tylko te drugie.

Ujemny posiew nie wyklucza infekcji. Taki wynik zdarza się po wcześniejszym stosowaniu kropli lub antybiotyku, przy skąpej ilości materiału albo wtedy, gdy przyczyną są grzyby lub wirusy.

Nie, wymaz z przewodu słuchowego nie pokazuje wiarygodnie drobnoustrojów znajdujących się za błoną bębenkową. Materiał pobrany z powierzchni przewodu słuchowego ma wartość głównie wtedy, gdy w błonie bębenkowej jest otwór, przez który treść z ucha środkowego wydostaje się do przewodu. Przy zamkniętej błonie podstawą oceny pozostaje badanie otoskopowe. Badanie dotyczy tylko prawego ucha, a przy objawach obustronnych lekarz może zlecić osobny wymaz z lewego.

Przed pobraniem należy powiadomić personel o stosowanych kroplach, maściach i antybiotykach, a szczegółowe zalecenia podaje punkt pobrań.

• Wymaz z ucha lewego, badanie bakteriologiczne – posiew z drugiego ucha,
• Wymaz z ucha prawego, badanie mykologiczne – gdy podejrzewa się grzybicę ucha,
• Wymaz z nosogardzieli, badanie bakteriologiczne – przy towarzyszącej infekcji górnych dróg oddechowych,
• CRP, ilościowo – ocena nasilenia stanu zapalnego.