HBe przeciwciała

Dodatni wynik anty-HBe oznacza, że organizm wytworzył swoiste przeciwciała przeciw antygenowi HBeAg. Antygen ten krąży we krwi, gdy wirus intensywnie się namnaża, i uchodzi za pośredni wskaźnik replikacji HBV. Kiedy HBeAg znika z krwi, a w jego miejsce pojawiają się anty-HBe, mówi się o serokonwersji w układzie HBe. Zwykle towarzyszy jej spadek ilości DNA wirusa we krwi, mniejsza zakaźność i słabnięcie stanu zapalnego wątroby. Wcześnie osiągnięta serokonwersja rokuje korzystniej, dlatego jest jednym z celów leczenia przeciwwirusowego.

Anty-HBe oznacza się przede wszystkim wtedy, gdy antygen HBs jest dodatni, czyli zakażenie HBV trwa. Najczęstsze sytuacje to:

• ustalenie fazy przewlekłego zakażenia, razem z antygenem HBe i ilościowym HBV DNA,
• ocena, czy u osoby wcześniej HBeAg-dodatniej nastąpiła serokonwersja,
• kontrola przebiegu leczenia przeciwwirusowego,
• uzupełnienie diagnostyki przed decyzją o terapii.

W diagnostyce ostrego zapalenia wątroby typu B wynik anty-HBe ma niewielkie znaczenie.

Dodatnie anty-HBe nie są dowodem usunięcia wirusa z organizmu. Antygen HBs zwykle utrzymuje się nadal, a DNA wirusa pozostaje w komórkach wątroby. Część osób zakażonych odmianą HBV z mutacją w regionie precore nie wytwarza antygenu HBeAg, mimo że wirus aktywnie się namnaża. U takich pacjentów obecne są przeciwciała anty-HBe, a jednocześnie utrzymuje się wysoka wiremia i podwyższona aktywność ALT. Z tego powodu o aktywności zakażenia lekarz wnioskuje przede wszystkim z ilościowego HBV DNA i enzymów wątrobowych, a nie z samego anty-HBe.

Wynik anty-HBe czyta się w parze z antygenem HBe. Układ „HBeAg obecny, anty-HBe nieobecne” odpowiada zwykle fazie aktywnego namnażania wirusa. Układ odwrotny, z obecnymi przeciwciałami i bez antygenu, częściej spotyka się w fazie niskiej replikacji, określanej dawniej jako nosicielstwo. Wyjątkiem jest opisana wyżej postać HBeAg-ujemna. Brak przeciwciał spotyka się na różnych etapach zakażenia, więc taki wynik nie wskazuje fazy. Na wynik testu immunologicznego mogą wpłynąć przeciwciała heterofilne i przeciwciała HAMA, obecne u niektórych osób.

Oznaczenie przeciwciał anty-HBe nie wymaga specjalnego przygotowania. Krew można oddać bez wcześniejszych ograniczeń; przy pobraniu należy podać nazwy przyjmowanych leków, w tym przeciwwirusowych.

• HBe antygen – marker oceniany w parze z anty-HBe,
• HBV PCR ilościowo – pomiar ilości DNA wirusa we krwi,
• HBs antygen – podstawowy marker trwającego zakażenia HBV,
• HBc przeciwciała całkowite – ślad obecnego lub przebytego kontaktu z HBV,
• ALT – enzym odzwierciedlający stan zapalny wątroby.