HBV met. PCR, ilościowo
- Czas oczekiwania na wynik7 ?Czas oczekiwania na wynik zależy od laboratorium.
- Materiał do badaniakrew
HBV DNA ilościowo to pomiar wiremii, czyli stężenia DNA wirusa HBV (sprawcy WZW typu B) w próbce krwi, wykonywany metodą real-time PCR. Oznaczenie wykorzystuje się głównie do oceny aktywności przewlekłego zakażenia HBV przed leczeniem i do kontroli skuteczności terapii przeciwwirusowej.
Badanie HBV met. PCR, ilościowo – więcej informacji
Co pokazuje wynik HBV DNA ilościowo
Wynik podaje ilość DNA wirusa w mililitrze próbki, obecnie zwykle w jednostkach międzynarodowych (IU/ml), rzadziej w kopiach na mililitr, czasem także w zapisie logarytmicznym. Im wyższa wartość, tym intensywniej wirus się namnaża. Wiremia nie mówi jednak, jak bardzo uszkodzona jest wątroba. Do tego potrzebne są ALT, ocena włóknienia i badania obrazowe.
DNA wirusa pojawia się we krwi wcześnie, zwykle od jednego do dwóch miesięcy po zakażeniu, tuż przed antygenem HBs. Niewielkie ilości DNA bywają oznaczalne także u części osób, które przebyły ostre lub przewlekłe WZW B i uchodzą za wyleczone.
Kiedy oznacza się wiremię HBV
Badanie zleca się najczęściej osobom z dodatnim antygenem HBs. Typowe sytuacje to:
- ustalenie fazy przewlekłego zakażenia i kwalifikacja do leczenia,
- kontrola odpowiedzi na leki przeciwwirusowe i ocena, czy wiremia nie rośnie ponownie,
- odróżnienie zakażenia z aktywną replikacją od fazy niskiej replikacji, zwłaszcza u osób z mutacją precore, u których antygen HBe jest ujemny,
- ocena osób z przeciwciałami anty-HBc, które mają otrzymać chemioterapię albo leki hamujące odporność, ze względu na ryzyko reaktywacji wirusa.
Pierwszym krokiem przy podejrzeniu zakażenia są badania serologiczne, a nie PCR.
Fazy przewlekłego WZW B a wiremia
Przewlekłe zakażenie HBV ma kilka faz, w których ilość wirusa we krwi wyraźnie się różni. W fazie tolerancji immunologicznej wiremia jest bardzo wysoka, antygen HBe obecny, a enzymy wątrobowe nie rosną. W fazie aktywnego zapalenia wysokiej wiremii towarzyszy wzrost ALT. W fazie niskiej replikacji, nazywanej dawniej nosicielstwem, wirus pozostaje w komórkach wątroby, a jego DNA we krwi występuje w małej ilości albo nie daje się oznaczyć. Przypisanie do fazy wymaga zestawienia wiremii z HBeAg, anty-HBe i ALT.
Jak porównywać kolejne wyniki
Zakresy pomiarowe i progi czułości różnią się między testami poszczególnych producentów, dlatego serię oznaczeń u jednego pacjenta wykonuje się, w miarę możliwości, tym samym testem. Wynik „poniżej progu oznaczalności” znaczy, że DNA wirusa może być obecne w ilości zbyt małej do zmierzenia. Ujemny rezultat nie przesądza o braku zakażenia utajonego, w którym wirus pozostaje w wątrobie. Odstępy między badaniami i decyzje o terapii ustala lekarz prowadzący leczenie WZW B.
Jak przygotować się do badania HBV DNA
Ilościowe oznaczenie HBV DNA nie ma szczególnych wymagań co do przygotowania. Osoby w trakcie terapii przekazują przy pobraniu informację o przyjmowanych lekach przeciwwirusowych i nie przerywają ich na własną rękę.
Polecane badania
- HBV PCR jakościowo – sama obecność materiału genetycznego HBV,
- HBe antygen – marker pomocny w ustaleniu fazy zakażenia,
- HBe przeciwciała – ocena serokonwersji w układzie HBe,
- Próby wątrobowe – aktywność enzymów i bilirubina,
- HBV lekooporność na lamiwudynę – mutacje wirusa przy narastającej wiremii w trakcie leczenia.
