IgE sp. F12 – groch

Uczulenie na groch może dawać objawy skórne, oddechowe i pokarmowe, dlatego F12 zleca się przy kilku różnych obrazach klinicznych. Należą do nich:

• nasilenie zmian atopowych na skórze albo pokrzywka po posiłku z grochem,
• swędzenie oraz puchnięcie warg, języka albo gardła, określane jako zespół alergii jamy ustnej,
• wymioty, bóle brzucha lub biegunka,
• katar, kaszel albo duszność,
• reakcja uogólniona, w której objawy obejmują kilka narządów naraz.

Uczulenie na rośliny strączkowe dotyczy osób w każdym wieku. U dzieci uczulonych w niemowlęctwie na jajko kurze opisywano częstsze pojawianie się przeciwciał przeciw grochowi i fasoli. U osób uczulonych stężenie IgE przeciw grochowi może z wiekiem rosnąć.

Białka grochu mają budowę zbliżoną do białek fasoli, soi, soczewicy i orzeszków ziemnych. Z tego powodu przeciwciała przeciw grochowi często reagują również z alergenami różnych gatunków fasoli. Jedna z globulin grochu, wicylina (Pis s 1), należy do głównych alergenów i może reagować krzyżowo z przeciwciałami przeciw orzeszkom ziemnym. Dodatnie wyniki dla kilku strączkowych jednocześnie nie przesądzają o tym, że każda z tych roślin wywoła objawy. Zakres ewentualnej diety eliminacyjnej ustala lekarz na podstawie tego, co dzieje się po zjedzeniu konkretnego produktu.

Gotowanie w niewielkim stopniu zmniejsza alergenność grochu. Część albumin grochu wytrzymuje krótkie gotowanie i traci właściwości uczulające dopiero przy dłuższym ogrzewaniu w wysokiej temperaturze. Większość alergenów tej rośliny opiera się także działaniu enzymów trawiennych. Dojrzałe, suche nasiona uczulają silniej niż zielony groszek.

Białko grochu bywa dodawane do odżywek białkowych, batonów, roślinnych odpowiedników mięsa i produktów mlecznych oraz gotowych sosów. Ma to znaczenie przy ustalaniu źródła objawów.

Laboratorium raportuje F12 jako stężenie w kU/l i przypisuje mu jedną z siedmiu klas. Obecność przeciwciał świadczy o uczuleniu, ale część uczulonych osób je groch bez dolegliwości, a wysokość stężenia nie mówi wprost, jak silna byłaby reakcja. Wynik ujemny zmniejsza prawdopodobieństwo alergii IgE-zależnej, choć nie wyjaśnia dolegliwości jelitowych o innym mechanizmie. Jeżeli w grę wchodzi reakcja krzyżowa z orzeszkami ziemnymi, alergolog może zlecić badanie komponentów alergenowych.

Do badania F12 potrzebna jest próbka krwi żylnej, a sposób jej pobrania określa punkt pobrań. Przed pobraniem trzeba podać personelowi nazwy leków, z których się korzysta.

• IgE sp. F15 – fasola – roślina strączkowa najczęściej reagująca krzyżowo z grochem,
• IgE sp. F14 – soja – kolejny przedstawiciel strączkowych,
• IgE sp. F13 – orzech ziemny – przy podejrzeniu reakcji krzyżowej przez wicylinę,
• IgE sp. F1 – białko jajka – u dzieci uczulonych wcześniej na jajko,
• IgE całkowite – łączne stężenie przeciwciał IgE.