Indeks sFIt-1 / PIGF
- Czas oczekiwania na wynikdo 7 ?Czas oczekiwania na wynik zależy od laboratorium.
- Materiał do badaniakrew
Indeks sFlt-1/PlGF to iloraz stężeń dwóch białek, sFlt-1 i PlGF, oznaczanych równolegle w jednej próbce krwi kobiety w ciąży. Badanie sFlt-1/PlGF wspiera diagnostykę stanu przedrzucawkowego (preeklampsji), gdy lekarz podejrzewa to powikłanie na podstawie ciśnienia, objawów lub badania moczu. Badanie nie służy do przesiewowej oceny wszystkich ciężarnych.
Indeks sFIt-1 / PIGF – więcej informacji
Co oznaczają sFlt-1 i PlGF
Rozwój naczyń łożyska zależy od równowagi między czynnikami, które go pobudzają, a tymi, które go hamują. PlGF należy do pierwszej grupy i sprzyja dojrzewaniu nowych naczyń. sFlt-1 jest rozpuszczalną formą receptora, która wiąże PlGF i pokrewne białka we krwi, przez co osłabia ich działanie. Przy niewydolności łożyska stężenie sFlt-1 rośnie, a PlGF maleje, więc wartość ilorazu się zwiększa.
U kogo lekarz rozważa to badanie
Indeks sFlt-1/PlGF zleca się przede wszystkim ciężarnym z podejrzeniem preeklampsji przed terminem porodu, w zakresie tygodni ciąży, dla którego zwalidowano dany test. Powodem bywa podwyższone ciśnienie, białkomocz, ból głowy, zaburzenia widzenia albo zaburzone przepływy w tętnicach macicznych w badaniu dopplerowskim. Na stan przedrzucawkowy bardziej narażone są kobiety z przewlekłym nadciśnieniem, cukrzycą, otyłością, przewlekłą chorobą nerek lub chorobami autoimmunologicznymi, a także po stanie przedrzucawkowym w poprzedniej ciąży i w ciąży mnogiej.
Co mówi wynik ilorazu
Niski iloraz, poniżej progu ustalonego dla zastosowanego testu, wiąże się z małym prawdopodobieństwem rozwoju preeklampsji w ciągu najbliższego tygodnia. Wysoka wartość przemawia za zaburzeniem pracy łożyska i zwiększa prawdopodobieństwo tego powikłania, ale sama nie przesądza o diagnozie ani nie wyznacza terminu porodu. W ciąży mnogiej przydatność testu jest słabiej zbadana.
Progi interpretacji zależą od systemu analitycznego, dlatego wyników uzyskanych różnymi metodami nie zestawia się bezpośrednio. Niski iloraz nie wyklucza, że stan przedrzucawkowy rozwinie się w późniejszym okresie ciąży. O ewentualnym powtórzeniu oznaczenia decyduje lekarz.
Z czym lekarz łączy wynik
Lekarz ocenia iloraz razem z pomiarami ciśnienia, oceną białka w moczu, stanem płodu w USG i badaniami krwi matki. Najczęściej są to morfologia z liczbą płytek, kreatynina, enzymy wątrobowe i LDH, które pomagają ocenić, czy nie rozwija się zespół HELLP. Prywatne oznaczenie nie zastępuje pilnej konsultacji położniczej przy nasilonych objawach.
Czy do badania trzeba się przygotować
Pacjentka otrzymuje wskazówki dotyczące pobrania w punkcie pobrań; należy podać tydzień ciąży i nazwy przyjmowanych leków.
Polecane badania
- PlGF (łożyskowy czynnik wzrostu) – samodzielne oznaczenie jednego ze składników ilorazu,
- Wskaźnik albumina/kreatynina w moczu (ACR) – ocena utraty białka przez nerki,
- Kreatynina – czynność nerek ciężarnej,
- Dehydrogenaza mleczanowa (LDH) – parametr oceniany przy podejrzeniu zespołu HELLP,
- Morfologia krwi – liczba płytek krwi i hemoglobina.
