Magnez w erytrocytach

Stężenie magnezu w surowicy niewiele mówi o całkowitych zasobach tego pierwiastka, bo przeważająca część magnezu jest zgromadzona w kościach oraz wewnątrz komórek, głównie mięśniowych. Wymiana magnezu między surowicą a tkankami jest ograniczona i powolna, a wyrównanie zasobów może trwać kilka tygodni. Dlatego wnioskowanie o zasobach magnezu na podstawie samego magnezu w surowicy bywa kwestionowane. Krwinki czerwone zawierają ponad dwa razy więcej magnezu niż surowica, a magnez w erytrocytach może być lepszym parametrem diagnostycznym. Zawartość magnezu w krwinkach czerwonych jest jednak tylko słabo powiązana z jego ilością w sercu i w mięśniach szkieletowych.

Lekarz zleca badanie magnezu w erytrocytach przede wszystkim do kontroli stanów, które sprzyjają zaburzeniom gospodarki magnezem. Należą do nich:

• leczenie lekami moczopędnymi i lekami, które mogą uszkadzać nerki,
• niewydolność nerek,
• żywienie pozajelitowe.

Przy objawach nerwowo-mięśniowych, takich jak skurcze lub drżenia mięśni, oraz przy zaburzeniach rytmu serca przydatność oznaczenia jest ograniczona. W takich przypadkach wynik interpretuje się łącznie z innymi oznaczeniami, takimi jak wapń zjonizowany i potas.

Wynik magnezu w erytrocytach porównuje się z zakresem odniesienia podanym na własnym wydruku, ponieważ zakresy zależą od laboratorium i metody. Niski wynik przemawia za zmniejszeniem zasobów magnezu, ale sam nie wskazuje żadnej konkretnej choroby. Obniżone wartości bywają związane z niedostatecznym spożyciem magnezu, przewlekłą biegunką i zaburzeniami wchłaniania, nadużywaniem alkoholu, źle wyrównaną cukrzycą oraz przyjmowaniem leków zwiększających utratę magnezu, na przykład moczopędnych i inhibitorów pompy protonowej. Podwyższony wynik zdarza się rzadko, głównie przy niewydolności nerek lub nadmiernej podaży magnezu. Lekarz zestawia go z kreatyniną, stężeniami elektrolitów, objawami i badaniem przedmiotowym.

Przed badaniem konieczny jest kontakt z punktem pobrań, który poda aktualne zasady przygotowania. Materiałem jest krew żylna.

• Magnez – oznaczenie z surowicy,
• Wapń zjonizowany – badanie przydatne, gdy objawy sugerują zaburzenia nerwowo-mięśniowe,
• Potas – elektrolit wpływający na rytm serca,
• Magnez w moczu – ocena utraty magnezu przez nerki,
• Kreatynina – ocena czynności nerek przy zaburzeniach gospodarki magnezem.