NSE – rak drobnokomórkowy oskrzeli, neuroblastoma (płuca)

Wynik NSE nie wystarcza do postawienia diagnozy i nie jest używany do szukania nowotworu u osób bez objawów. U chorych z diagnozą ustaloną innymi metodami NSE pomaga śledzić, czy guz reaguje na terapię, oraz kontrolować okres po zakończeniu leczenia, w której wzrost stężenia może sugerować nawrót. W tym celu porównuje się kolejne wyniki, uzyskane tą samą metodą i na tym samym analizatorze.

Wartość w granicach przedziału referencyjnego nie wyklucza guza, a wzrost NSE może mieć przyczynę niezwiązaną z nowotworem.

• udar mózgu i inne uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego,
• krwotoki, urazy, rozległe uszkodzenia tkanek,
• przewlekłe choroby płuc i stany zapalne w płucach,
• ostre infekcje dróg oddechowych,
• hemoliza w próbce, która daje wyraźnie zawyżone wartości.

Suplementy z biotyną mogą zakłócić pomiar, dlatego ich przyjmowanie należy zgłosić przy pobraniu.

Ponieważ enzym znajduje się w krwinkach, ich rozpad w probówce znacznie zawyża wynik. Krew powinna być szybko odwirowana, a surowica oddzielona od skrzepu. Ten etap wykonuje laboratorium, ale ewentualny błąd przedanalityczny bywa powodem powtórzenia badania.

Szczegóły pobrania podaje punkt pobrań. Przed badaniem poinformuj personel o przyjmowanych lekach i suplementach.

Pojedynczy wynik NSE ma ograniczoną wartość. Znaczenie NSE wynika dopiero z zestawienia z badaniami obrazowymi, wynikiem histopatologicznym i innymi markerami; o ewentualnym powtórzeniu oznaczenia decyduje lekarz.

• Dehydrogenaza mleczanowa (LDH) – wskaźnik rozpadu komórek,
• CYFRA 21-1 – marker innych typów raka płuca,
• Morfologia krwi (pełna) – podstawowa ocena stanu ogólnego,
• CEA – marker pomocniczy w wielu nowotworach.