P/c. p. beta2-glikoproteinie I w kl. IgG i IgM (łącznie) met. ELISA
- Czas oczekiwania na wynik10 ?Czas oczekiwania na wynik zależy od laboratorium.
- Materiał do badaniakrew
Oznaczenie przeciwciał anty-β2GPI IgG oraz IgM (skierowanych przeciw beta-2-glikoproteinie I) to badanie surowicy krwi metodą ELISA, w którym obie klasy mierzy się z jednej próbki i raportuje oddzielnie. Badanie pozwala ocenić, czy u osoby po zakrzepicy lub z powikłaniami ciąży występują przeciwciała charakterystyczne dla zespołu antyfosfolipidowego (APS).
P/c. p. beta2-glikoproteinie I w kl. IgG i IgM (łącznie) met. ELISA – więcej informacji
Co mierzy badanie anty-β2GPI IgG i IgM
Badanie mierzy autoprzeciwciała łączące się z beta-2-glikoproteiną I, białkiem osocza, które przylega do fosfolipidów błon komórkowych. Przeciwciała te zaburzają naturalne mechanizmy hamujące krzepnięcie i sprzyjają powstawaniu skrzepów w naczyniach, także w łożysku. Klasa IgG i klasa IgM mają odrębne progi dodatniości, dlatego na wyniku znajdują się dwie wartości, a nie jedna suma.
Kiedy wykonuje się oznaczenie obu klas
Lekarz kieruje na badanie obu klas najczęściej wtedy, gdy u młodej osoby doszło do zakrzepu w żyle lub tętnicy, po zakrzepicy w nietypowej lokalizacji albo wtedy, gdy zakrzep powstał bez czynnika wyzwalającego. Drugą grupę wskazań stanowią powikłania położnicze: powtarzające się wczesne poronienia, wewnątrzmaciczne obumarcie płodu i poród przedwczesny z powodu niewydolności łożyska. Oznaczenie zleca się również przy toczniu rumieniowatym układowym oraz przy niewyjaśnionej małopłytkowości.
Pojedyncza, podwójna i potrójna dodatniość
Pojedyncza dodatniość oznacza, że obecny jest tylko jeden rodzaj przeciwciał antyfosfolipidowych, na przykład wyłącznie anty-β2GPI. Przy podwójnej dodatniości stwierdza się dwa rodzaje, a przy potrójnej jednocześnie anty-β2GPI, przeciwciała przeciw kardiolipinie (aCL) oraz antykoagulant toczniowy (LA). Ten ostatni profil niesie najwyższe ryzyko zakrzepicy i jej nawrotów. Wynik anty-β2GPI odczytuje się więc razem z wynikami aCL i LA, a znaczenie ma także klasa przeciwciał: dodatnia IgG ma zwykle większe znaczenie niż izolowana IgM.
Czego nie rozstrzyga wynik anty-β2GPI
Obecność anty-β2GPI w jednej próbce to za mało, by stwierdzić zespół antyfosfolipidowy, gdyż przeciwciała bywają obecne tylko czasowo, na przykład przy zakażeniu. Kryterium laboratoryjne wymaga potwierdzenia w kolejnym badaniu, wykonanym co najmniej 12 tygodni później, i musi współwystępować z kryterium klinicznym. Z kolei ujemny wynik obu klas nie wyklucza APS, jeśli dodatni jest antykoagulant toczniowy lub przeciwciała antykardiolipinowe.
Przygotowanie do badania anty-β2GPI IgG i IgM
Oznaczenie wykonuje się z krwi żylnej; sprawy organizacyjne wyjaśnia punkt pobrań, a przyjmowane leki należy zgłosić przed pobraniem.
Najczęstsze pytania
Czy anty-β2GPI można oznaczać w ciąży? Tak, ciąża nie przeszkadza w wykonaniu badania. Ocenę wyniku przeprowadza ginekolog prowadzący ciążę, często razem z hematologiem.
Czy badanie można wykonać w trakcie leczenia przeciwkrzepliwego? Tak, leki przeciwkrzepliwe zwykle nie zaburzają pomiaru ELISA. Ostra zakrzepica i infekcja mogą jednak utrudnić interpretację, o terminie pobrania decyduje więc lekarz.
Polecane badania
- Antykardiolipina IgG i IgM – drugi rodzaj przeciwciał kryterialnych,
- Antykoagulant toczniowy – trzeci element oceny w kierunku APS,
- Przeciwciała przeciw beta-2-glikoproteinie I IgA – oznaczenie dodatkowe w wybranych przypadkach,
- Białko S wolne – ocena naturalnego inhibitora krzepnięcia,
- Morfologia krwi – ocena między innymi liczby płytek krwi.