P/c. p. kardiolipinie w kl. IgG i IgM (łącznie) met. ELISA

Badanie aCL IgG i IgM składa się z dwóch niezależnych pomiarów wykonywanych z tej samej próbki surowicy. Wynik klasy IgG podaje się w jednostkach GPL, a klasy IgM w jednostkach MPL; jedna jednostka odpowiada aktywności wiązania mikrograma oczyszczonych przeciwciał danej klasy. Każda klasa ma odrębny próg dodatniości, więc wartości nie sumuje się w jedną liczbę i interpretuje oddzielnie.

Skierowanie na aCL IgG i IgM wystawia się przede wszystkim w następujących sytuacjach:

• po zakrzepicy żylnej, zatorowości płucnej lub udarze bez wyraźnej przyczyny, szczególnie w młodym wieku,
• po zakrzepicy w nietypowym miejscu, na przykład w żyłach jamy brzusznej lub mózgu,
• po trzech lub więcej poronieniach przed 10. tygodniem ciąży albo po obumarciu płodu w późniejszym okresie,
• po porodzie przedwczesnym spowodowanym ciężkim stanem przedrzucawkowym lub niewydolnością łożyska,
• przy toczniu rumieniowatym układowym lub innej układowej chorobie tkanki łącznej,
• przy niewyjaśnionej małopłytkowości albo wydłużonym czasie APTT.

Każdą klasę ocenia się osobno, a największe znaczenie mają utrzymujące się średnie lub wysokie stężenia IgG, które silniej niż IgM korelują z zakrzepicą i poronieniami. O trwałej obecności przeciwciał mówi się wtedy, gdy dodatni wynik powtarza się po minimum 12 tygodniach. Przejściowe, zwykle niskie miana obserwuje się w czasie zakażeń, na przykład kiły czy wirusowego zapalenia wątroby, a także podczas leczenia niektórymi lekami. Dodatniość obu klas jednocześnie lekarz zestawia z historią zakrzepic i przebiegiem ciąż.

Badanie aCL IgG i IgM nie obejmuje dwóch pozostałych elementów diagnostyki laboratoryjnej APS: przeciwciał przeciw beta-2-glikoproteinie I oraz antykoagulantu toczniowego. Ujemny wynik obu klas aCL nie wyklucza więc choroby. Największe ryzyko zakrzepicy wiąże się z obecnością wszystkich trzech rodzajów przeciwciał naraz, czyli z tak zwaną potrójną dodatniością, a do jej oceny potrzebne są wszystkie trzy badania.

Do badania potrzebna jest próbka krwi żylnej; ewentualne wymagania co do pory pobrania przekazuje punkt pobrań, a przyjmowane leki, w tym przeciwkrzepliwe, trzeba zgłosić przed badaniem.

• Anty-β2GPI IgG i IgM – drugi rodzaj przeciwciał kryterialnych,
• Antykoagulant toczniowy – trzeci element oceny laboratoryjnej APS,
• D-dimer – badanie przy podejrzeniu świeżej zakrzepicy,
• Morfologia krwi – ocena płytek, krwinek czerwonych i białych,
• Przeciwciała przeciwjądrowe ANA – badanie przesiewowe w kierunku tocznia.