P/c. p. transglutaminazie tkankowej (anty-tTG) w kl. IgG i IgA met. CLIA
- Czas oczekiwania na wynik16 ?Czas oczekiwania na wynik zależy od laboratorium.
- Materiał do badaniakrew
Anty-tTG IgA i IgG to badanie krwi, które oznacza w surowicy przeciwciała klas IgA i IgG skierowane przeciw transglutaminazie tkankowej, enzymowi własnemu organizmu, który w celiakii staje się celem autoprzeciwciał. Oznaczenie wykonuje się metodą CLIA, czyli testem z odczytem chemiluminescencyjnym.
Celiakia, czyli choroba trzewna, jest autoimmunologiczną chorobą jelita cienkiego. Wywołuje ją gluten, a kluczową rolę odgrywa uwarunkowanie genetyczne. Przeciwciała anty-tTG należą do najważniejszych jej wskaźników serologicznych.
P/c. p. transglutaminazie tkankowej (anty-tTG) w kl. IgG i IgA met. CLIA – więcej informacji
Dlaczego oznacza się obie klasy przeciwciał
Przeciwciała IgA przeciw tTG uchodzą za badanie o wysokiej czułości i bardzo dużej swoistości w kierunku celiakii. U części chorych występuje jednocześnie niedobór immunoglobulin klasy IgA, a wtedy przeciwciała anty-tTG w klasie IgA nie narastają, choć choroba jest obecna. Oznaczenie również klasy IgG pozwala uchwycić taki przypadek. Alternatywą jest pomiar anty-tTG IgA razem z całkowitym IgA.
W wytycznych europejskich towarzystw gastroenterologii dziecięcej najwłaściwszym badaniem u dzieci jest anty-tTG IgA oznaczone równolegle z całkowitym IgA. Przy bardzo wysokim stężeniu i dodatnim badaniu EmA u dziecka można w pewnych sytuacjach odstąpić od biopsji jelita, w pozostałych biopsja jest zalecana.
Kiedy lekarz zleca badanie
- przewlekła lub nawracająca biegunka, zaparcia, wzdęcia, bóle brzucha, nudności,
- utrata masy ciała, brak przyrostu wagi albo zbyt wolny wzrost dziecka, opóźnione dojrzewanie,
- niedokrwistość z niedoboru żelaza, osteopenia lub osteoporoza,
- przewlekłe zmęczenie, bóle i zapalenie stawów, neuropatia,
- nawracające afty, ubytki szkliwa, wysypka typu choroby Dühringa,
- podwyższone próby wątrobowe bez wyjaśnienia,
- kontrola stosowania diety bezglutenowej.
Dieta z glutenem a wynik badania
Przejście na dietę bezglutenową przed pobraniem obniża poziom przeciwciał i może uniemożliwić właściwą diagnostykę, bez względu na wiek. Dlatego do czasu zakończenia badań osoba, u której podejrzewa się celiakię, zwykle pozostaje przy dotychczasowej diecie z glutenem, chyba że lekarz zdecyduje inaczej.
Co może zmienić wynik
Podwyższone przeciwciała mogą pojawić się w celiakii i w chorobie Dühringa. Ujemny wynik nie wyklucza celiakii, zwłaszcza u osoby, która jadła mniej glutenu albo ma osłabioną odpowiedź odpornościową. Alergii na pszenicę ani nieceliakalnej nadwrażliwości na gluten tym testem się nie diagnozuje.
Jak czytać wynik
Dodatnia wartość zwiększa podejrzenie celiakii, ale rozpoznanie opiera się na całości: objawach, innych badaniach serologicznych, a często także na ocenie bioptatu jelita. Lekarz, zwykle gastroenterolog, decyduje o dalszych krokach. Wyniki z różnych zestawów testowych nie są ze sobą bezpośrednio porównywalne.
Przygotowanie
Szczególnych zaleceń nie ma, poza wspomnianym utrzymaniem zwykłej diety z glutenem. Do badania pobiera się krew żylną.
Polecane badania
- Anty-tTG IgA CLIA – sama klasa IgA, podstawa diagnostyki,
- IgA – całkowite stężenie, pozwalające wykryć niedobór,
- EmA IgA IIF – przeciwciała przeciw endomysium,
- Panel celiakia IgA – jednoczesne oznaczenie kilku przeciwciał związanych z celiakią,
- Ferrytyna – miara rezerw żelaza, które w celiakii bywają zmniejszone.