Rozmaz krwi (manualnie)

Rozmaz krwi manualny ocenia wygląd i proporcje krwinek, czyli cechy, których analizator hematologiczny nie ocenia tak dokładnie jak diagnosta przy mikroskopie. Diagnosta liczy, jaki odsetek leukocytów przypada na neutrofile, limfocyty, monocyty, eozynofile i bazofile. Sprawdza też kształt, wielkość i zabarwienie czerwonych krwinek oraz obecność nietypowych komórek. Opisuje wygląd płytek, w tym ich skupiska, które analizator może błędnie odczytać jako małą liczbę płytek.

W rozmazie można zauważyć między innymi nieprawidłową ziarnistość leukocytów, krwinki o zmienionym kształcie, fragmenty rozpadłych krwinek czy komórki niedojrzałe. Takie opisy naprowadzają lekarza na kierunek dalszej diagnostyki.

Ręczny rozmaz krwi zleca się najczęściej, gdy morfologia z analizatora jest niejednoznaczna, na przykład aparat oznaczył wynik flagą ostrzegawczą, parametry znacznie różnią się od wcześniejszych albo nie zgadzają się z obrazem klinicznym. Rozmaz pomaga w diagnostyce niedokrwistości, infekcji i nieprawidłowej liczby płytek.

Nie wykonuje się go rutynowo u zdrowych osób, u których morfologia nie wykazuje odchyleń. Sam rozmaz nie potwierdza też białaczki, niedoboru żelaza ani konkretnego zakażenia.

Liczba i proporcje leukocytów zmieniają się pod wpływem infekcji i stanu zapalnego, a także niektórych leków. Na jakość preparatu wpływa czas, jaki mija od pobrania do wykonania rozmazu, ponieważ zbyt długie przechowywanie próbki zmienia wygląd krwinek i utrudnia ocenę.

Wynik rozmazu krwi ma formę opisu i odsetków. Lekarz zestawia go z morfologią krwi, objawami i wcześniejszymi badaniami, ponieważ podobne zmiany w rozmazie mogą towarzyszyć wielu stanom, od infekcji po niedobory.

Szczegóły pobrania podaje punkt pobrań; przed badaniem poinformuj o przyjmowanych lekach.

• Morfologia krwi (pełna) – badanie, którego wynik rozmaz uzupełnia,
• Ferrytyna – ocena zapasów żelaza przy nieprawidłowych krwinkach czerwonych,
• Witamina B12 – jej niedobór jest jedną z przyczyn zmian wielkości krwinek,
• Fibrynogen – białko krzepnięcia i wskaźnik stanu zapalnego.