wymaz z migdałków (bad. bakter.)
- Czas oczekiwania na wynik5 ?Czas oczekiwania na wynik zależy od laboratorium.
- Materiał do badaniawymaz
Wymaz z migdałków to badanie bakteriologiczne, w którym materiał zebrany jałową wymazówką z powierzchni migdałków podniebiennych zakłada się na podłoża hodowlane, aby sprawdzić, jakie bakterie na nich wyrosną. Wykonuje się go przy zapaleniach gardła i krtani, innych infekcjach dróg oddechowych oraz przy ustalaniu nosicielstwa bakterii chorobotwórczych, zwłaszcza paciorkowca ropotwórczego.
Wymaz z migdałków (bad. bakter.) – więcej informacji
Kiedy lekarz kieruje na wymaz z migdałków
Lekarz zleca wymaz z migdałków głównie wtedy, gdy obraz zapalenia gardła sugeruje tło bakteryjne, a od wyniku może zależeć wybór leczenia. Przemawiają za tym gorączka, naloty na migdałkach, bolesne, powiększone węzły na szyi oraz brak kaszlu i kataru. Inne wskazania to nawracające anginy, dolegliwości, które nie mijają po leczeniu, oraz ocena nosicielstwa paciorkowców w otoczeniu osoby chorej.
Gdy dominują katar, kaszel, chrypka lub zapalenie spojówek, przyczyną dolegliwości są najczęściej wirusy i posiew zwykle nie wnosi istotnych informacji.
Czy wynik obejmuje antybiogram
Antybiogram, czyli test wrażliwości wyhodowanych bakterii na antybiotyki, nie jest standardową częścią tego posiewu. Laboratorium wykonuje go tylko na wyraźne polecenie lekarza, na przykład gdy chory ma osłabioną odporność albo z częstymi zapaleniami ucha środkowego, zatok lub oskrzeli. Bez takiego polecenia wynik zawiera adnotację, że wyhodowane drobnoustroje świadczą o kolonizacji i nie stanowią wskazania do antybiotykoterapii.
Paciorkowiec grupy A pozostaje wrażliwy na penicylinę, dlatego oznaczenie wrażliwości ma dla niego znaczenie głównie wtedy, gdy lekarz rozważa antybiotyk z innej grupy, na przykład z powodu uczulenia.
Dlaczego bakterie na migdałkach nie muszą oznaczać zakażenia
Migdałki, podobnie jak cała błona śluzowa gardła, są stale zasiedlone przez drobnoustroje. Niektóre gatunki towarzyszą człowiekowi przez całe życie, inne goszczą na śluzówce tylko okresowo, a razem utrudniają osiedlanie się bakterii chorobotwórczych. Z wiekiem zmienia się też to, które gatunki przeważają.
Bakteria wyhodowana z wymazu może więc odpowiadać za chorobę, ale może też być objawem bezobjawowego nosicielstwa. U osób z nawracającymi anginami dodatni posiew bywa wynikiem przewlekłego nosicielstwa paciorkowca, a bieżące objawy wywołuje wtedy wirus. Z tego powodu lekarz zestawia wynik z wyglądem gardła i przebiegiem choroby.
Czego wymaz z migdałków nie wyjaśni
Standardowy posiew bakteriologiczny pomija wirusy i grzyby, więc gdy lekarz podejrzewa drożdżycę gardła, zleca dodatkowo badanie mykologiczne. Brak wzrostu bakterii nie oznacza, że zakażenia nie ma, zwłaszcza gdy wymaz pobrano po rozpoczęciu antybiotykoterapii albo materiału było mało.
CRP i morfologia krwi informują o sile odczynu zapalnego, jednak nie mówią, jaki drobnoustrój znajduje się na migdałkach.
Przygotowanie do pobrania wymazu
Zasady przygotowania do wymazu z migdałków przekazuje punkt pobrań, a osobę pobierającą trzeba uprzedzić o przyjmowanych antybiotykach i preparatach do płukania gardła.
Polecane badania
- Wymaz z gardła, badanie bakteriologiczne – posiew z tylnej ściany gardła,
- Wymaz z gardła, badanie mykologiczne – przy podejrzeniu zakażenia grzybiczego,
- Wymaz z nosogardzieli, badanie bakteriologiczne – materiał z głębszej części dróg oddechowych,
- CRP, ilościowo – marker odczynu zapalnego,
- Morfologia krwi pełna – liczba i rodzaje leukocytów przy infekcji.
