Albumina w DZM

Albumina jest najobficiej występującym białkiem osocza. Sprawnie działające kłębuszki nerkowe zatrzymują ją we krwi, więc do moczu przechodzą jedynie śladowe ilości. Gdy filtr nerkowy zostaje uszkodzony, utrata albuminy rośnie. Umiarkowanie zwiększona albuminuria może poprzedzać o kilka lat inne objawy choroby nerek. Wynik dobowy wyraża się jako tempo wydalania albuminy (AER), czyli ilość albuminy w ciągu doby.

Badanie zleca się przede wszystkim:

• przy cukrzycy, bez względu na jej typ, w ramach okresowej oceny nerek,
• pacjentom z nadciśnieniem tętniczym,
• u osób z przewlekłą chorobą nerek, do śledzenia jej przebiegu,
• gdy lekarz potrzebuje dokładnej dobowej ilości albuminy, na przykład przy niejednoznacznym wyniku z jednorazowej próbki.

Na co dzień częściej oznacza się ACR, czyli stosunek albuminy do kreatyniny, w porannej porcji moczu, a zbiórkę dobową wybiera się w określonych sytuacjach.

Wytyczne nefrologiczne wyróżniają trzy kategorie: wydalanie w zakresie oczekiwanym, albuminurię umiarkowanie zwiększoną i znacznie zwiększoną. Utrwalona albuminuria wiąże się z większym ryzykiem chorób serca i naczyń, nie tylko postępu choroby nerek, i to także wtedy, gdy pacjent nie choruje na cukrzycę ani nadciśnienie. Pojedynczy wysoki wynik nie wystarcza do stwierdzenia choroby nerek. Zwiększone wydalanie uznaje się za trwałe, gdy powtarza się w kolejnych badaniach wykonanych poza okresem infekcji, gorączki czy dużego wysiłku. Wyniku nie traktuje się też jako zamiennika oceny przesączania kłębuszkowego (eGFR).

Wydalanie albuminy rośnie czasowo po ciężkim wysiłku fizycznym, w czasie gorączki i zakażenia dróg moczowych, przy wysokiej glikemii lub niekontrolowanym nadciśnieniu. Wynik może zawyżyć domieszka krwi miesiączkowej lub wydzieliny z pochwy. Albuminurię zwiększają też choroby nerek niezwiązane z cukrzycą oraz inne współistniejące schorzenia. Niepełna zbiórka zaniża obliczoną ilość dobową.

Przed badaniem i podczas zbiórki unika się forsownego wysiłku fizycznego. Zbiórki nie przeprowadza się w trakcie zakażenia układu moczowego, lecz dopiero po jego wyleczeniu. Szczegóły dotyczące pojemnika i przechowywania moczu podaje punkt pobrań.

• Wskaźnik albumina/kreatynina (ACR) – albuminuria oceniana w jednej porcji moczu,
• Kreatynina – czynność nerek i eGFR,
• Białko w DZM – całkowita dobowa utrata białka,
• Hemoglobina glikowana HbA1c – średnia glikemia z ostatnich miesięcy,
• Badanie ogólne moczu – ocena zakażenia i osadu moczu.