Chlorki
- Czas oczekiwania na wynik1 ?Czas oczekiwania na wynik zależy od laboratorium.
- Materiał do badaniakrew
Badanie chlorków (Cl) mierzy we krwi stężenie głównego jonu o ładunku ujemnym w płynie pozakomórkowym. Chlorki zwykle bada się w jednym zestawie z sodem i potasem, co pomaga ocenić bilans wody i elektrolitów oraz równowagę kwasowo-zasadową.
Chlorki – więcej informacji
Za co odpowiadają chlorki w organizmie
Chlorki wraz z sodem decydują o ilości płynu pozakomórkowego i jego osmolalności, a także biorą udział w utrzymaniu pH krwi. W żołądku chlor jest składnikiem kwasu solnego. Ładunki elektryczne w płynach ustrojowych muszą się równoważyć: sód i potas są jonami dodatnimi, a chlorki i wodorowęglany jonami ujemnymi. Gdy stężenie chlorków rośnie, stężenie wodorowęglanów zwykle maleje, i odwrotnie. Dlatego chlorki pomagają ocenić zaburzenia pH krwi, zwłaszcza w połączeniu z wodorowęglanami oznaczanymi w gazometrii.
Kiedy lekarz zleca chlorki
Chlorki oznacza się, gdy podejrzewa się zaburzenia nawodnienia, stężeń elektrolitów lub pH krwi. Typowe wskazania to:
- długotrwałe wymioty lub biegunka, nadmierne pocenie się i odwodnienie,
- podejrzenie zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, w tym kwasicy metabolicznej,
- choroby nerek, serca i płuc, w których zmienia się bilans płynów,
- leczenie lekami moczopędnymi,
- podejrzenie zaburzeń czynności nadnerczy,
- rutynowy jonogram, w którym chlorki ocenia się obok sodu i potasu.
Co może podwyższać lub obniżać stężenie chlorków
Stężenie chlorków rośnie najczęściej przy odwodnieniu, biegunce (z powodu utraty wodorowęglanów), w niektórych kwasicach i po podaniu dużych ilości soli fizjologicznej. Stężenie spada m.in. przy długotrwałych wymiotach, leczeniu lekami moczopędnymi, niewydolności serca z zatrzymaniem płynów, a także przy części chorób nerek i nadnerczy. Stężenie chlorków zmienia się zwykle w tym samym kierunku co stężenie sodu.
Jak czytać wynik chlorków
Wynik chlorków porównuje się z przedziałem podanym na wydruku, który zależy od metody. Gdy wynik wykracza poza ten przedział, lekarz porównuje go ze stężeniem sodu, potasu i wodorowęglanów oraz ze stanem nawodnienia. Samo odchylenie stężenia chlorków rzadko wskazuje konkretną chorobę.
Jak się przygotować do badania chlorków
Chlorki oznacza się w porannej próbce krwi, pobranej na czczo. Przy pobraniu należy poinformować o przyjmowanych lekach moczopędnych oraz o niedawnej biegunce lub wymiotach.
Polecane badania
- Sód – jon, którego stężenie zmienia się zwykle razem z chlorkami,
- Potas i Elektrolity (Na, K) – pozostałe składniki jonogramu,
- Kreatynina – ocena nerek, które regulują stężenie jonów,
- Glukoza – kwasica cukrzycowa zaburza gospodarkę elektrolitową.