Helicobacter pylori IgG

Organizm wytwarza przeciwciała IgG w odpowiedzi na zakażenie, a mogą one utrzymywać się we krwi jeszcze długo po wyeliminowaniu bakterii. Wynik dodatni oznacza zatem przebyty kontakt albo trwające zakażenie, ale nie rozróżnia tych dwóch sytuacji. Z wiekiem rośnie szansa na dodatni wynik, niezależnie od tego, czy bakteria wciąż kolonizuje błonę śluzową. Zakażenie H. pylori jest w Polsce częste, zwłaszcza wśród dorosłych, a wiele zakażonych osób nie ma żadnych dolegliwości.

Oznaczenie IgG ma największą wartość u osób, których dotąd nie leczono z powodu H. pylori. Wynik ujemny może zdarzyć się we wczesnej fazie zakażenia lub przy osłabionej odpowiedzi odpornościowej.

Badanie IgG nie nadaje się do sprawdzania, czy leczenie usunęło bakterię. Przeciwciała mogą krążyć przez wiele miesięcy lub lat po udanej terapii, więc ani utrzymujący się dodatni wynik, ani zmiana miana nie dowodzą niepowodzenia. Do takiej kontroli lekarze sięgają po test oddechowy z mocznikiem, antygen w kale albo badanie bioptatu pobranego podczas gastroskopii.

Te same metody są zwykle preferowane, gdy przed leczeniem trzeba ocenić, czy zakażenie jest aktywne. Testy z kału to osobne badania: antygen w kale i jego wersja wysokoczuła.

Badanie zleca się najczęściej w następujących sytuacjach:

• nawracające dolegliwości żołądkowe: ból w nadbrzuszu, zgaga, nudności, wzdęcia,
• podejrzenie choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy,
• niedokrwistość z niedoboru żelaza o niewyjaśnionej przyczynie,
• wywiad rodzinny, w którym zakażenie lub choroby żołądka występowały u bliskich.

U dzieci sam ból brzucha lub dyspepsja zwykle nie są wskazaniem do diagnostyki w kierunku tej bakterii, a testy z krwi nie są u nich zalecane.

Fałszywie dodatni odczyt bywa związany z przeciwciałami heterofilnymi. Wyniki różnych zestawów testowych nie zawsze dają się ze sobą porównać, dlatego wyniki z różnych pracowni zestawia się ostrożnie.

Dodatni wynik IgG lekarz zestawia z objawami, wiekiem, wcześniejszym leczeniem i ewentualnymi badaniami potwierdzającymi aktywność zakażenia. O tym, czy i jak leczyć, oraz o dalszej diagnostyce decyduje lekarz, a nie sam wynik serologii.

Badanie H. pylori IgG nie wymaga szczególnego przygotowania, a materiałem jest krew żylna. Gdy z tego samego pobrania wykonuje się inne badania, obowiązują ich wymagania.

• Antygen H. pylori w kale – ocena aktywnego zakażenia,
• Helicobacter pylori IgA – inna klasa przeciwciał przeciw tej samej bakterii,
• Morfologia krwi – ocena ewentualnej niedokrwistości,
• Ferrytyna – zapasy żelaza, które przy tym zakażeniu bywają zmniejszone.