Helicobacter pylori w kale

Antygen H. pylori stwierdzony w stolcu przemawia za tym, że bakteria jest obecnie w żołądku. Przeciwciała we krwi mogą natomiast utrzymywać się długo po skutecznym leczeniu, dlatego test kałowy lepiej odzwierciedla bieżący stan. Wynik testu nie pokazuje, czy w żołądku powstały nadżerki lub wrzody, ani jak głębokie są zmiany. Do oceny błony śluzowej potrzebna bywa gastroskopia.

Test H. pylori w kale wykonuje się przy podejrzeniu zakażenia oraz po leczeniu. H. pylori zasiedla błonę śluzową żołądka, a zakażenie jest w Polsce częste, zwłaszcza wśród dorosłych. Zakażenie nabywa się najczęściej w dzieciństwie, przede wszystkim drogą pokarmową. Nieleczona infekcja trwa całymi latami, a duża część zakażonych nie odczuwa żadnych dolegliwości. Długotrwałe czynne zakażenie zwiększa ryzyko wrzodów żołądka i dwunastnicy, chłoniaka MALT oraz niedokrwistości spowodowanej brakiem żelaza. Najczęstsze wskazania do badania są następujące:

• uporczywy ból lub dyskomfort w nadbrzuszu, zgaga, odbijanie i nudności,
• choroba wrzodowa w wywiadzie,
• niewyjaśniona niedokrwistość z niedoboru żelaza,
• kontrola po leczeniu eradykacyjnym, czyli takim, które ma usunąć bakterię.

Test H. pylori w kale stosuje się zarówno w diagnostyce zakażenia, jak i do sprawdzenia, czy leczenie było skuteczne.

Fałszywie ujemny wynik mogą dać leki, które zmniejszają liczbę bakterii, czyli inhibitory pompy protonowej, antybiotyki i preparaty bizmutu. Obniżają one ilość antygenu w próbce, dlatego wynik ujemny uzyskany w czasie ich stosowania lub tuż po nim nie przesądza o braku zakażenia. Bardzo wodnista biegunka także rozcieńcza próbkę. Odstęp od zakończenia leczenia i ewentualną przerwę w przyjmowaniu leków ustala lekarz.

Test nie wymaga szczególnego przygotowania. Sposób pobrania próbki kału opisuje instrukcja z punktu pobrań.

• Helicobacter pylori IgG – przeciwciała we krwi,
• Helicobacter pylori IgA – inna klasa przeciwciał,
• Ferrytyna – ocena rezerw żelaza w organizmie,
• Morfologia krwi pełna – ocena niedokrwistości,
• Kał – krew utajona – gdy podejrzewa się krwawienie z przewodu pokarmowego.