Helicobacter pylori w kale wysokoczuły antygen met. CLIA

Obecność antygenu bakterii w stolcu przemawia za trwającym zakażeniem, ponieważ antygen znika razem z bakterią. Przeciwciała przeciw H. pylori we krwi utrzymują się natomiast długo po wyleczeniu, więc nie pokazują, czy bakteria nadal jest w żołądku. Dlatego test antygenu w kale nadaje się zarówno do wstępnej diagnostyki zakażenia, jak i do sprawdzenia skuteczności leczenia. Badanie zaleca Polskie Towarzystwo Gastroenterologii.

Lekarz zleca test H. pylori w kale, gdy objawy lub wywiad wskazują na możliwe zakażenie tą bakterią. H. pylori przeżywa w kwaśnym środowisku żołądka dzięki enzymowi neutralizującemu kwas. Zakażenie najczęściej następuje we wczesnych latach życia i nieleczone utrzymuje się przez długie lata. U części osób przebiega bezobjawowo, u innych powoduje przewlekły stan zapalny żołądka, chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy albo niedokrwistość z braku żelaza. Badanie wykonuje się najczęściej w następujących sytuacjach:

• dolegliwości w nadbrzuszu, takie jak ból, uczucie przepełnienia po jedzeniu, zgaga i wzdęcia,
• obecny lub przebyty wrzód żołądka albo dwunastnicy,
• niedokrwistość z niedoboru żelaza albo niedobór witaminy B12 o nieustalonej przyczynie,
• rak żołądka u krewnych,
• kontrola po zakończeniu leczenia.

Wynik testu H. pylori w kale ma postać liczby, którą przypisuje się do jednego z trzech przedziałów: ujemnego, niejednoznacznego albo dodatniego. Dodatni wynik przemawia za czynnym zakażeniem, ale nie pokazuje stanu błony śluzowej ani zmian w żołądku. Ujemny wynik zmniejsza prawdopodobieństwo zakażenia, jeśli próbkę pobrano w odpowiednim czasie. Przy wyniku niejednoznacznym dalsze postępowanie ustala lekarz.

Fałszywie ujemny rezultat zdarza się, gdy próbkę pobrano w czasie stosowania inhibitorów pompy protonowej, czyli leków zmniejszających wydzielanie kwasu (na przykład omeprazolu lub pantoprazolu), albo niedługo po kuracji antybiotykiem lub lekiem zawierającym bizmut. Leki te przejściowo zmniejszają liczbę bakterii poniżej czułości testu. Odstęp między odstawieniem tych leków a badaniem wyznacza lekarz i tylko on może zdecydować o przerwaniu przepisanej terapii.

Ta sama zasada dotyczy kontroli po leczeniu. Test wykonany zbyt wcześnie nie odróżnia wyleczenia od przejściowego zahamowania wzrostu bakterii, dlatego termin badania kontrolnego wyznacza lekarz prowadzący.

Sposób pobrania i przechowywania próbki kału podaje punkt pobrań; przed badaniem poinformuj personel o przyjmowanych lekach.

• Helicobacter pylori w kale – szybki test antygenowy wykonywany inną techniką,
• Helicobacter pylori IgG – przeciwciała z krwi, świadczą o kontakcie z bakterią,
• Gastryna – hormon sterujący wydzielaniem kwasu,
• Ferrytyna – zapas żelaza przy podejrzeniu anemii,
• Witamina B12 – jej niedobór bywa związany z zapaleniem żołądka.