P/c. p. fosfatazie tyrozynowej (IA2)
- Czas oczekiwania na wynik20 ?Czas oczekiwania na wynik zależy od laboratorium.
- Materiał do badaniakrew
Przeciwciała przeciw fosfatazie tyrozynowej (anty-IA2) to autoprzeciwciała oznaczane w surowicy krwi, skierowane przeciwko białku obecnemu w ziarnistościach komórek beta trzustki. Oznaczenie anty-IA2 pomaga ustalić autoimmunologiczne tło cukrzycy typu 1 i LADA, a u krewnych chorych osób pozwala oszacować ryzyko zachorowania. Wynik zestawia się z pozostałymi autoprzeciwciałami skierowanymi na wyspy trzustkowe i ze stężeniem glukozy.
P/c. p. fosfatazie tyrozynowej (IA2) – więcej informacji
Co oznacza obecność anty-IA2
Anty-IA2 należą do grupy przeciwciał przeciwwyspowych, do której zalicza się też anty-GAD, ICA oraz IAA (przeciwciała skierowane na insulinę). Obecność tych autoprzeciwciał oznacza, że układ odpornościowy reaguje na składniki komórek beta wysp trzustkowych. Objawy cukrzycy pojawiają się dopiero po zniszczeniu znacznej części tych komórek, więc proces może przez długi czas przebiegać bez objawów. W chwili postawienia diagnozy cukrzycy typu 1 anty-IA2 są obecne u ponad połowy pacjentów.
Kiedy oznacza się anty-IA2
Oznaczenie anty-IA2 bierze się pod uwagę głównie w trzech przypadkach:
- przy nowo rozpoznanej cukrzycy, gdy trzeba ustalić, czy ma ona podłoże autoimmunologiczne,
- u dorosłego, u którego cukrzyca przypomina typ 2, ale jej przebieg budzi podejrzenie postaci LADA,
- w rodzinie osoby chorej na cukrzycę typu 1, gdy rodzice, dzieci lub rodzeństwo chcą poznać swoje ryzyko.
W cukrzycy LADA, ujawniającej się najczęściej w czwartej lub piątej dekadzie życia, najważniejszym markerem jest anty-GAD, a anty-IA2 pełnią rolę uzupełniającą.
Jak czytać wynik anty-IA2
Pojedyncze dodatnie przeciwciało u osoby bez objawów wiąże się z wyraźnie mniejszym ryzykiem zachorowania niż obecność kilku przeciwciał. Gdy we krwi występują dwa lub więcej różnych przeciwciał przeciwwyspowych, ryzyko cukrzycy typu 1 jest wysokie, a u osoby z objawami taki układ wyników przemawia za autoimmunologicznym tłem choroby. Ujemny wynik anty-IA2 nie wyklucza cukrzycy autoimmunologicznej, ponieważ nie każdy chory ma te przeciwciała. Rezultaty z testów różnych producentów odbiegają od siebie, dlatego kolejne oznaczenia porównuje się w obrębie tej samej metody. Rozpoznanie cukrzycy opiera się na glikemii i hemoglobinie glikowanej, a wydzielanie insuliny ocenia się na podstawie C-peptydu.
Przygotowanie do badania anty-IA2
Przed pobraniem krwi na przeciwciała anty-IA2 nie obowiązują żadne szczególne zalecenia.
Polecane badania
- Przeciwciała anty-GAD – podstawowe przeciwciało w diagnostyce LADA,
- Przeciwciała przeciw wyspom trzustki (ICA) – kolejny marker autoimmunizacji wysp,
- C-peptyd – miara insuliny produkowanej przez trzustkę,
- Hemoglobina glikowana (HbA1c) – odzwierciedla poziom cukru z około trzech miesięcy,
- Glukoza – podstawowy pomiar cukru we krwi.
