P/c. przeciw mieloperoksydazie w kl. IgG (pANCA)met. Elisa
- Czas oczekiwania na wynik10 ?Czas oczekiwania na wynik zależy od laboratorium.
- Materiał do badaniakrew
Przeciwciała anty-MPO (MPO-ANCA) to autoprzeciwciała klasy IgG skierowane przeciw mieloperoksydazie, enzymowi z ziarnistości granulocytów obojętnochłonnych, oznaczane półilościowo w surowicy metodą ELISA. Badanie przeciwciał anty-MPO stosuje się przy podejrzeniu zapalenia małych naczyń związanego z ANCA, przede wszystkim mikroskopowego zapalenia naczyń.
P/c. przeciw mieloperoksydazie w kl. IgG (pANCA)met. Elisa – więcej informacji
Czym różni się MPO-ANCA od pANCA
Nazwa pANCA opisuje sposób świecenia w mikroskopie: w badaniu immunofluorescencyjnym przeciwciała gromadzą się wokół jądra neutrofila. Taki obraz mogą dawać przeciwciała przeciw różnym białkom, między innymi przeciw elastazie, laktoferynie czy katepsynie G. Test ELISA odpowiada na węższe pytanie: czy surowica zawiera przeciwciała reagujące właśnie z mieloperoksydazą. Ta swoistość ma znaczenie, bo z zapaleniem naczyń najsilniej wiąże się przeciwciało przeciw MPO, a nie sam wzór okołojądrowy.
W jakich chorobach występują przeciwciała anty-MPO
Przeciwciała anty-MPO są charakterystyczne dla zapaleń naczyń małego kalibru z grupy AAV (ANCA-associated vasculitis):
- mikroskopowe zapalenie naczyń (MPA), w którym przeciwciała anty-MPO stwierdza się u większości chorych,
- eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (dawniej zespół Churga-Strauss), w której ANCA występują u mniej więcej jednej trzeciej chorych, najczęściej jako anty-MPO,
- ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (dawniej choroba Wegenera), w której pojawiają się rzadziej, bo dominują tam przeciwciała przeciw proteinazie 3.
Przy MPO-ANCA zmiany zapalne częściej obejmują nerki i skórę. Przeciwciała te mogą też towarzyszyć zespołom toczniopodobnym wywołanym przez leki, a niekiedy innym chorobom autoimmunologicznym i zakażeniom przewlekłym.
Objawy, przy których lekarz zleca badanie
Oznaczenie anty-MPO lekarz rozważa, gdy objawy sugerują zapalenie naczyń obejmujące kilka narządów. Do takich sygnałów należą gwałtowny spadek wydolności nerek, krwinkomocz i białkomocz, krwioplucie, zmiany skórne w postaci plamicy, drętwienia i osłabienie kończyn wynikające z uszkodzenia nerwów, a także przewlekła gorączka i spadek masy ciała bez innej przyczyny.
Jak interpretuje się wynik anty-MPO
Wynik półilościowy ma postać wskaźnika, przy którym laboratorium zaznacza, czy jest ujemny, graniczny czy dodatni. Dodatni wynik anty-MPO u osoby z objawami zapalenia naczyń znacznie zwiększa prawdopodobieństwo choroby z grupy AAV, ale nie zastępuje rozpoznania, które często wymaga biopsji. Ujemny wynik nie wyklucza zapalenia naczyń. Według nowszych zaleceń międzynarodowych testy immunochemiczne swoiste dla MPO i PR3 są preferowaną metodą wstępnej oceny ANCA, a badanie metodą immunofluorescencji pośredniej bywa wykonywane równolegle. Niektóre leki, na przykład propylotiouracyl, hydralazyna czy minocyklina, mogą wywoływać powstawanie tych przeciwciał, dlatego lekarz potrzebuje pełnej listy przyjmowanych preparatów.
Przygotowanie do badania anty-MPO
Badanie anty-MPO wykonuje się bez szczególnego przygotowania. Przed pobraniem należy przekazać informację o przyjmowanych lekach.
Polecane badania
- Przeciwciała anty-PR3 (cANCA) metodą ELISA – drugi swoisty test w diagnostyce zapaleń naczyń,
- ANCA (pANCA i cANCA) metodą IIF – badanie przesiewowe wzorów świecenia,
- Kreatynina eGFR – ocena czynności nerek,
- Mocz – badanie ogólne – krwinkomocz i białkomocz przy zajęciu nerek,
- CRP – nasilenie stanu zapalnego.