HBc przeciwciała IgM

Przeciwciała klasy IgM są pierwszą odpowiedzią układu odpornościowego na antygen rdzeniowy HBV (HBcAg). Pojawiają się mniej więcej wtedy, gdy występują objawy zapalenia wątroby, czyli zwykle dwa do trzech miesięcy po zakażeniu. Utrzymują się w surowicy przeważnie od trzech do sześciu miesięcy, po czym stopniowo zanikają. Na długo zostają natomiast przeciwciała anty-HBc klasy IgG, uwzględniane w teście całkowitym.

Najczęstszym wskazaniem jest podejrzenie ostrego WZW B, na przykład przy żółtaczce, ciemnym moczu, nudnościach, bólach mięśni i brzucha albo przy wyraźnym wzroście ALT bez innej przyczyny. Oznaczenie przydaje się również w okresie, w którym HBsAg zdążył zniknąć, a anty-HBs nie zdążyły powstać. Ten etap nazywa się oknem serologicznym (rdzeniowym) i bywa, że anty-HBc IgM są wtedy jedynym markerem wskazującym na niedawne zakażenie.

U osoby bez dolegliwości anty-HBc IgM nie jest właściwym testem przesiewowym. Do oceny, czy ktoś miał kontakt z HBV lub jest odporny, stosuje się HBs antygen, przeciwciała anty-HBs i anty-HBc całkowite.

Obecność anty-HBc IgM przemawia za świeżym lub niedawno przebytym zakażeniem HBV. Przed analizą próbkę surowicy mocno się rozcieńcza, aby test nie reagował na niewielkie ilości przeciwciał IgM, które bywają obecne u osób z przewlekłym WZW B. Mimo to w czasie zaostrzenia lub reaktywacji przewlekłego zakażenia wynik również może być dodatni. Diagnozę ostrego WZW B stawia lekarz, łącząc wynik z objawami, możliwym narażeniem, HBsAg i badaniami wątroby.

Brak przeciwciał IgM nie wyklucza zakażenia. Krew pobrana bardzo wcześnie po narażeniu może jeszcze ich nie zawierać, a w zakażeniu trwającym od dawna przeciwciała tej klasy zdążyły już zaniknąć. Na wynik testu mogą wpływać przeciwciała heterofilne.

Nie, szczepienie nie powoduje powstania przeciwciał anty-HBc. Szczepionka zawiera wyłącznie antygen powierzchniowy wirusa, dlatego po szczepieniu pojawiają się przeciwciała anty-HBs. Obecne IgM przeciw antygenowi rdzeniowemu wskazują więc na kontakt z samym wirusem.

Do pobrania krwi na anty-HBc IgM nie trzeba się w szczególny sposób przygotowywać. Osoba badana powinna jednak przekazać informację o przyjmowanych lekach.

• HBs antygen – marker oznaczany razem z anty-HBc IgM przy podejrzeniu ostrego WZW B,
• HBc przeciwciała całkowite – ślad zakażenia obecnego lub przebytego,
• HBV PCR jakościowo – sprawdzenie, czy we krwi krąży materiał genetyczny HBV,
• Próby wątrobowe – ocena stanu zapalnego i czynności wątroby,
• HAV przeciwciała IgM – niedawne zakażenie HAV, czyli WZW typu A.